De houding ten opzichte van kunst in de samenleving is niet statisch. De overheid trekt zich deels terug en beschouwt kunst als een marktartikel. Theatermakers moeten zich steeds meer rekenschap geven van de gevolgen van een veranderende... Lees verder >>

  De houding ten opzichte van kunst in de samenleving is niet statisch. De overheid trekt zich deels terug en beschouwt kunst als een marktartikel. Theatermakers moeten zich steeds meer rekenschap geven van de gevolgen van een veranderende situatie. Wetenschappers doen pogingen de relatie tussen publiek en makers te onderzoeken.Strijd voor de kunst / Fight for the arts is een liber amicorum voor Hans van Maanen, hoogleraar Kunst en Maatschappij aan de Rijksuniversiteit Groningen. De afgelopen decennia heeft Van Maanen zich beziggehouden met het functioneren van theater in de samenleving en de wijzen waarop dit systematisch onderzocht kan worden. Zijn bevindingen leidden tot zijn bemoeienis met overheidsbeleid. Via onderzoek kwam hij tot het ontwikkelen van methoden voor kunstsociologische benaderingen.Dertien collega’s gaan in op de vragen hoe de strijd voor de kunst gevoerd kan worden in beleid, wetenschap en praktijk. De bundel bevat bijdragen van Ton Bevers, Niek vom Bruch, Stijn Bussels, Eugène van Erven, Pascal Gielen, Lucia van Heteren, Quirijn van den Hoogen, Andreas Kotte, Rudi Laermans, Anneli Saro, Henri Schoenmakers, Klaas Tindemans en Kees Vuyk. Lucia van Heteren is wetenschappelijk medewerker Theaterwetenschap aan de Rijksuniversiteit GroningenPascal Gielen is directeur van het expertisecentrum Arts in Society, en hoofddocent in de Kunstsociologie aan de Rijksuniversiteit GroningenQuirijn van den Hoogen is wetenschappelijk medewerker in Kunstbeleid aan de Rijksuniversiteit Groningen

Mime Variaties (het boek) - zestig jaar lesgeven in de mime (70 pag.) Na jaren verzamelen, research en interviews is het gelukt om een ordening aan te brengen in een interessante geschiedenis. De belangrijkste vondst was dat al van het eerste begin van... Lees verder >>

Mime Variaties (het boek) - zestig jaar lesgeven in de mime (70 pag.) Na jaren verzamelen, research en interviews is het gelukt om een ordening aan te brengen in een interessante geschiedenis. De belangrijkste vondst was dat al van het eerste begin van de mime er sprake was van een vanzelfsprekende koppeling tussen het lesgeven, het maken en het spelen. De vraag was hoe dat zo gekomen is: hoe is de pedagogische ontwikkeling van de mime verlopen, wat gebeurde er nog meer in die tijd en hoe zat het met het overheidsbeleid en de ontwikkelingen in het onderwijs? Hoe is het de gezelschappen vergaan, hoe hebben de docenten zich kunnen handhaven? Na grondige bestudering van het archief, het raadplegen van overige bronnen en ander archiefmateriaal is besloten de geschiedenis van het lesgeven in de mime op te schrijven. In dit boekje is te lezen hoe het begon en hoe de mime heeft kunnen overleven in hectische tijden. Productie en samenstelling: Fons Diepenmaat Research en tekst: Ati Schermel Redactie: Wanda Zoet Vormgeving: Eef Fakkeldij De film vertoont 25 min. beelden van de lespraktijk

Over kunst en cultuur wordt de laatste tijd nogal ingewikkeld gedaan. En dat terwijl het vaak zo simpel is. In dit boek legt meneer Van Merwijk ons uit hoe alles in de wereld van Kunst en Cultuur in elkaar zit. Kunstenaars, museumdirecteuren, bezoekers... Lees verder >>

Over kunst en cultuur wordt de laatste tijd nogal ingewikkeld gedaan. En dat terwijl het vaak zo simpel is. In dit boek legt meneer Van Merwijk ons uit hoe alles in de wereld van Kunst en Cultuur in elkaar zit. Kunstenaars, museumdirecteuren, bezoekers van drag car races, tomaten en sierheesters iedereen komt aan de beurt.Eindelijk een boek dat op eerlijke wijze en met open vizier de strijd aanbindt tegen laffe vooroordelen en vastgeroeste meningen. Een voorbeeld:Er zijn ook mensen die een cursus boetseren volgen of die wel eens een schilderij maken of soms een keer een guitig liedje schrijven of een zelfbedacht kort verhaal opsturen naar Vrij Nederland.Zijn deze mensen kunstenaars?Nee, deze mensen zijn geen kunstenaars, net zoals iemand die wel eens aan een tafel zit geen meubelmaker is en iemand die een trap oploopt geen straaljagerpiloot.De zin: 'ieder mens is een kunstenaar is dan ook net zo ongerijmd als de zin: 'ieder mens is een openhartchirurg of 'ieder mens is een koningin van Nederland .

De kunsten hebben in Nederland en Vlaanderen jarenlang geprofiteerd van stijgende overheidssubsidies, maar door de financiële crisis kwam daar een abrupt einde aan. Overheden en kunstinstellingen zijn daarom genoodzaakt nieuwe beleidsstrategieën te... Lees verder >>

De kunsten hebben in Nederland en Vlaanderen jarenlang geprofiteerd van stijgende overheidssubsidies, maar door de financiële crisis kwam daar een abrupt einde aan. Overheden en kunstinstellingen zijn daarom genoodzaakt nieuwe beleidsstrategieën te ontwikkelen. Hiervoor zijn economische inzichten noodzakelijk. Tot op vandaag zijn er echter amper beleidsrelevante kunsteconomische studies verschenen, met als gevolg dat de sector openlijk te kampen heeft met een geloofwaardigheidsprobleem. Dit inspireerde de auteurs om zelf onderzoek te doen en een theoretisch kader te ontwikkelen waarop overheden en andere instellingen hun beleid kunnen baseren. Analyse van de effectiviteit van de verschillende beleidssystemen bracht grote tegenstellingen en opmerkelijke conclusies aan het licht. De discussies over de huidige bezuinigingen in de kunst worden al te vaak gedomineerd door emoties. Voorstanders wijzen op het beschavingsargument,  tegenstanders spreken van verslavingsgedrag. Dit boek wil inzichten aanreiken die besturen helpen om hier bovenuit te stijgen, zodat de kunsten versterkt uit deze crisis komen. 

Aan de Opleiding Productie Podiumkunsten van de Theaterschool worden studenten opgeleid als ‘çreative producers’. Samen met Paul Koek onderzochten twaalf tweedejaarsstudenten hoe je je als aankomend productieleider verhoudt tot een bevlogen... Lees verder >>

Aan de Opleiding Productie Podiumkunsten van de Theaterschool worden studenten opgeleid als ‘çreative producers’. Samen met Paul Koek onderzochten twaalf tweedejaarsstudenten hoe je je als aankomend productieleider verhoudt tot een bevlogen kunstenaar en hoe je daarin een eigen positie bepaalt. Zij verdiepten zich in zijn project ‘Platteland als Podium’ en er is een onderwijstraject ontwikkeld waarin de studenten deelgenoot zijn geweest van het artistieke procesZij aan zij, rug aan rug, produceren in de podiumkunsten brengt dat proces in beeld. Het zoomt in op vier talenten, documenteert hun ontwikkeling en zoektocht, het laat zien waar ze verdwaalden en welke schatten ze opgroeven. En welke uitdagingen het kunstonderwijs aangaat in een veranderend landschap.

Ruim vierhonderd termen die te maken hebben met toneel en theater worden in dit boek uitgelegd. Te gebruiken door allen die iets hebben met de wondere wereld van toneel en theater: liefhebbers, amateurs, profs. Leer de taal van het theater begrijpen.
Lees verder >>

Ruim vierhonderd termen die te maken hebben met toneel en theater worden in dit boek uitgelegd. Te gebruiken door allen die iets hebben met de wondere wereld van toneel en theater: liefhebbers, amateurs, profs. Leer de taal van het theater begrijpen. Leo van Herk loopt meer dan veertig jaar mee in de wereld van het amateurtoneel. Hij is in zijn vrije tijd regisseur, maakt deel uit van het Zaans Centrum voor Amateurtoneel in welke hoedanigheid hij betrokken is bij de organisatie van eenakterfestivals, theaterdagen, Masterclasses en cursussen. Als regisseur was hij verbonden aan toneelgroep Morgana, eerst in Amsterdam, later in Krommenie. Hij deed gastregies bij Falkland in Heiloo, Forento in Castricum en Ontwaakt in Alkmaar, verder bij Herleving in Westzaan en Theatergroep Assendelft. Momenteel regisseert hij al enkele jaren bij theatergroep Tegenlicht in Zaanstad. Bovendien was hij twintig jaar  bestuurslid van de Amsterdamse Amateurtheaterschool, was hij bestuurslid van het Comité Amateurtoneel Vlaanderen-Nederland, schreef hij recensies en was hij jurylid.

Traditiegetrouw en voor de vijfde maal bieden het TIN en theatervakblad TM in een gezamenlijke septemberuitgave een terugblik op het afgelopen theaterseizoen. Het meer dan 150 pagina’s tellende blad bevat beschouwingen naar aanleiding van de... Lees verder >>

Traditiegetrouw en voor de vijfde maal bieden het TIN en theatervakblad TM in een gezamenlijke septemberuitgave een terugblik op het afgelopen theaterseizoen. Het meer dan 150 pagina’s tellende blad bevat beschouwingen naar aanleiding van de opvallendste ontwikkelingen en trends op de Nederlandse podia. Daarnaast zijn er interviews met genomineerden van de belangrijkste theater- en dansprijzen en ontbreken de toptiens van opmerkelijke feiten uit de TIN database niet. In deze uitgave evalueren de redacteuren van TM wat zich binnen de podiumkunstgenres heeft afgespeeld. Zo kijkt Simon van den Berg onder de titel 'Het seizoen van 200 miljoen' terug op een roerig jaar in het toneel en neemt Brechtje Zwaneveld het stijgende succes van het Nederlands jeugdtheater in het buitenland onder de loep. In een van de interviews met genomineerden voor een theaterprijs noemt Colombina-kandidate Tjitske Reidinga zichzelf met enige zelfspot ‘Een soort tussen-kunst-en-kitsch-actrice’. Een nieuwe toekomst Onder het motto 'Een nieuwe toekomst' blikt ook een zevental sleutelfiguren uit de podiumkunsten terug die dit jaar afscheid nemen. Onder hen zijn Hans Onno van den Berg (VSCD), Harry Kies (theaterproducent), Kees Weeda (Raad voor Cultuur) en Joop Kuyvenhoven (Bonte Hond). Oud NRC-recensente Ine Rietstap blikt terug op vijftig jaar Het Nationale Ballet, dat dit jubileum deze maand groots viert. Loek Zonneveld leidt de vele Molières die het komende seizoen uitkomen in en herdenkt uitgebreid de deze zomer overleden Johnny Kraaykamp en Ina van Faassen. Peter Zonderland verklaart de Code Culturele Diversiteit die dit jaar door de theatersector werd ondertekend. Theaterjaarboek Deze gezamenlijke uitgave van TM en TIN vervangt sinds 2007 de TIN-uitgave Het Nederlands Theaterjaarboek. Informatie die voorheen in het Theaterjaarboek werd aangeboden, zoals een overzicht van de premières, zijn digitaal te raadplegen in de TIN database.

De omgeving van podiumorganisaties en andere culturele instellingen wordt steeds turbulenter. Bezoekers stellen hogere eisen, de concurrentie van andere leisure-mogelijkheden neemt toe, de politiek stelt het autonome bestaansrecht van bepaalde... Lees verder >>

De omgeving van podiumorganisaties en andere culturele instellingen wordt steeds turbulenter. Bezoekers stellen hogere eisen, de concurrentie van andere leisure-mogelijkheden neemt toe, de politiek stelt het autonome bestaansrecht van bepaalde cultuurvormen ter discussie, financiële bronnen zijn weinig consistent en het product wordt steeds complexer. Bovendien is er een groeiend extern appel op de professionaliteit van de organisatie. Financiers (overheden) en andere belanghebbenden verlangen steeds vaker duidelijke waarborgen voor een goede bedrijfsvoering en verantwoorde besteding van middelen. Offstage biedt een praktische leidraad bij de formulering of bijstelling van de visie en missie, de inrichting van de organisatie en een kwalitatief hoogwaardige dienstverlening. De auteur, Hans Kraaijeveld, besteedt daarnaast ook uitgebreid aandacht aan onderwerpen als de organisatiecultuur, leiderschap en toekomstige ontwikkelingen waar podiumorganisaties op moeten inspelen. Voor wie?Alle onderwerpen worden in een integraal beleidsmodel geplaatst en zijn toegespitst op de podiumsector: schouwburgen, vlakkevloertheaters, poppodia, concertzalen, podiumgezelschappen en festivals. Het boek is ook bruikbaar voor het management van overige culturele instellingen en voor studenten. Ondersteunende website v.a. 27 sept 2011 a.s. Bij dit boek wordt door Cultuur-Ondernemen een website ontwikkeld die toegang geeft tot werkbladen waarmee instellingen praktisch aan de slag kunnen gaan. Er zijn werkbladen voor alle fasen in het strategisch management.

40 adviezen hoe je podiumkunsten efficiënt kunt presenteren Theaters en concertzalen proberen hun culturele waarde te maximeren gegeven de financiële middelen. Maar de tijden zijn veranderd. De uitdaging is op dit moment meer hoe de culturele waarde... Lees verder >>

40 adviezen hoe je podiumkunsten efficiënt kunt presenteren Theaters en concertzalen proberen hun culturele waarde te maximeren gegeven de financiële middelen. Maar de tijden zijn veranderd. De uitdaging is op dit moment meer hoe de culturele waarde kan worden behouden bij een teruggang van financiële middelen. In Prikkelende podia is te lezen hoe twaalf podia in Nederland hun subsidie efficiënter weten te besteden dan andere podia. Een inspiratie voor iedereen die er mee te maken heeft

De podiumkunsten liggen onder vuur. In het Regeerakkoord heeft het kabinet aangegeven fors te willen bezuinigen op kunst en cultuur, met name op podiumkunsten. Naar aanleiding daarvan is er een omvangrijke maatschappelijke discussie ontstaan over nut en... Lees verder >>

De podiumkunsten liggen onder vuur. In het Regeerakkoord heeft het kabinet aangegeven fors te willen bezuinigen op kunst en cultuur, met name op podiumkunsten. Naar aanleiding daarvan is er een omvangrijke maatschappelijke discussie ontstaan over nut en noodzaak van overheidssubsidiering van kunst en cultuur, en de gevolgen van de voorgenomen bezuinigingen. Uit Muziek in de stad en Atlas voor gemeenten 2011 bleek toch al de grote waarde die kunst en cultuur speelt voor steden? Creatievelingen maken steden aantrekkelijker, was toch al de belangrijke conclusie uit De aantrekkelijke stad? De waarde van kunst en cultuur Nieuwe en bestaande betogen schreeuwen om nieuwe gegevens over de maatschappelijke waarde van kunst en cultuur. Deze eerste Podiumpeiler had dus niet op een beter moment kunnen verschijnen. Toch is dat toeval. Het idee voor een monitor voor de muziekindustrie is al vijf jaar geleden ontstaan. Het doel was om periodiek zoveel mogelijk harde cijfers over (de prestaties van) de muzieksector te presenteren. Later is dat idee verbreed tot de totale podiumkunsten. Omdat de Podiumpeiler net als Atlas voor gemeenten een reeks moet gaan worden, is deze eerste Podiumpeiler dus de nulmeting van de sector. Toch is er (ook) veel aandacht voor het historische perspectief en de ontwikkeling die de sector meemaakte in de voorbije jaren. Input, output en outcome podiumpeilerDe Podiumpeiler bestaat uit kleine thematische hoofdstukken waarin zoveel mogelijk cijfers, grafieken en kaarten voor het betreffende thema worden getoond. De tekst is niet leidend maar ondersteunt de cijfermatige beelden. De Podiumpeiler is hierdoor het naslagwerk voor statistische informatie over de podiumkunsten. De thema's zijn gekozen vanuit een welvaartsbenadering van de podiumkunsten en vallen uiteen in drie categorieën: Input: welke inspanningen worden er vanuit de maatschappij gedaan om podiumkunsten te realiseren? Output: wat is het directe resultaat van deze inspanningen op het gebied van onder meer optredens, bezoekersaantallen en werkgelegenheid? Outcome: wat is de maatschappelijke waarde van deze output en in hoeverre vergroot die onze welvaart? Een essay van Gerard Marlet met de titel 'Naar een maatschappelijke kosten-batenanalyse voor de podiumkunsten' leidt deze Podiumpeiler uit. Met dank aan TIN, MCN, VSCD en VNPFDe Podiumpeiler is gemaakt in opdracht van en in samenwerking met Theater Instituut Nederland en Muziek Centrum Nederland. Daarnaast zijn onder andere de VSCD en VNPF behulpzaam geweest met het delen van gegevens over schouwburgen en poppodia.

Sinds de baanbrekende publicatie van Hans-Thies Lehmann is de aanduiding ‘postdramatisch’ gemeengoed geworden voor wie het theater kritisch beschouwt en er commentaren bij formuleert. Haast als vanzelf denken we dan aan toneel waarin de tekst als... Lees verder >>

Sinds de baanbrekende publicatie van Hans-Thies Lehmann is de aanduiding ‘postdramatisch’ gemeengoed geworden voor wie het theater kritisch beschouwt en er commentaren bij formuleert. Haast als vanzelf denken we dan aan toneel waarin de tekst als communicatieve basis werd vervangen door taal als leidraad, muziekscore, landschap of visueel object. Het is onmiskenbaar zo dat het beeld een centrale plaats in onze cultuur inneemt. Maar wat is er van de tekst geworden? Heeft hij nog een plaats in het eigentijdse theater? En als die plaats niet samenvalt met die van het traditionele drama, is er dan vandaag sprake van een andere functie en ervaring van taal? Over het performatieve, het lichamelijke en het intermediale in een postdramatische context is de laatste tijd veel gepubliceerd. In vergelijking daarmee was er amper aandacht voor de rolverandering van tekst in datzelfde theater. Daarom vroegen de redacteurs van dit boek aan een twaalftal Vlaamse auteurs, dramaturgen en theaterwetenschappers om het tekstaandeel aan de hand van een concreet voorbeeld uit de theaterpraktijk te belichten. Het statuut van de tekst in het postdramatische theater Claire Swyzen Kurt Vanhoutte (1971) is als docent verbonden aan de vakgroep Theater- en Filmwetenschap van de Universiteit Antwerpen. Hij is lid van het Research Centre for Visual Poetics, waar hij onderzoek verricht over theater, intermedialiteit en visuele kritiek.(1973) is dramaturg, auteur en geassocieerd onderzoeker aan de Faculteit Architectuur & Kunsten van de K.U. Leuven. Ze was gezelschapsdramaturg van De Tijd (1999-2010), gaf les aan het RITS en schreef theaterteksten voor Het Zuidelijk Toneel en De Tijd.wordt ingeleid door een vertaalde sleuteltekst van Hans-Thies Lehmann en uitgeleid met een lexicon over theater en tekst. Het wil niet enkel studenten en docenten van theateropleidingen aanspreken, maar ook leerkrachten van het secundair onderwijs, professionelen uit de sector en bij uitbreiding al wie interesse heeft voor hedendaagse tendensen in de podiumkunsten.

We horen het vaak. Onze tieners ontberen sociale vaardigheden en een aantal zou er baat bij hebben anders om te gaan met de eigen agressie. Dat constateren is één ding, er wat aan doen is hetgeen dramadocent René Koenegras drijft. Alweer 20 jaar... Lees verder >>

We horen het vaak. Onze tieners ontberen sociale vaardigheden en een aantal zou er baat bij hebben anders om te gaan met de eigen agressie. Dat constateren is één ding, er wat aan doen is hetgeen dramadocent René Koenegras drijft. Alweer 20 jaar slaagt acteur Koenegras er met een even originele als vaak humoristische aanpak in tieners zichzelf te laten spelen in herkenbare situaties.In het boek ‘Theater als Middel’ ontvouwt Koenegras hoe hij tieners, met welk leerniveau of culturele achtergrond dan ook, om te beginnen de speelvloer op krijgt (wat al een niet geringe prestatie is!) en vervolgens op speelse wijze bewust maakt van het eigen gedrag. In het eerste deel van het boek vertaalt René Koenegras ogenschijnlijk moeiteloos zijn eigen lessen als toneelspeler naar een andere wereld, die van de klassen in het voortgezet (en speciaal) onderwijs. De verhalen zijn doorspekt met eigen ervaringen zoals de training ‘beheersing van emoties’ die hij in opdracht van het O.M. ooit verzorgde als onderdeel van de taakstraf. Een van de deelnemers vertelt na een oefening stoer en bijna euforisch hoe hij ondanks herhaalde uitdagingen zijn tegenspeler niét geslagen heeft… Voor alle duidelijkheid: de methode ‘Theater als Middel’ is er niet op gericht scholieren te transformeren tot aardige toneelspelers. Het doel is het vergroten van sociale vaardigheden, omdat dit jongeren weerbaarder maakt in hun eigen omgeving en voor de toekomst. De vaardigheid die in alle lessen terugkomt, is de kunst van het samenspelen. of wel samenwerken.Leerlingen ontdekkende meerwaarde daarvan, zelfs als dit betekent dat de bestaande hiërarchie in de groep verstoord wordt. Het is wellicht daarom dat ‘Theater als Middel’ ook wel een schoolvoorbeeld van passend onderwijs wordt genoemd.De grootste winst van het boek is dat de auteur in het vervolg van zijn boek een belangrijk deel van zijn speloefeningen op papier heeft gezet, voorzien van leermomenten en praktische tips, bruikbaar voor andere docenten en jongerenwerkers. Op een laagdrempelige wijze wordt gewerkt vanuit de belevingswereld van jongeren. Ook onderwerpen als ombuigen van homofoob gedrag, conflicten door verschil in culturele achtergronden en omgang met ongewenste intimiteiten worden niet geschuwd. Toch is het allerminst een zwaarmoedig boek. Koenegras weet als geen ander een ontspannen, hilarische sfeer op te bouwen waarbij tieners zich veilig voelen en vaak verrassend ontwapenend zijn. Die luchtige aanpak kenmerkt zijn werkwijze en gelukkig ook zijn manier van schrijven. Ook verkrijgbaar Boek + leskoffer: E 75,- : zie hier

Tijdens hun eerste dag op de toneelschool krijgt een groep nerveuze studenten te horen dat ze er het Ware Acteren zullen leren: op deze school wordt niet zomaar wat verkleed rondgehuppeld op een podium, hier wordt je de essentie van de theaterkunst... Lees verder >>

Tijdens hun eerste dag op de toneelschool krijgt een groep nerveuze studenten te horen dat ze er het Ware Acteren zullen leren: op deze school wordt niet zomaar wat verkleed rondgehuppeld op een podium, hier wordt je de essentie van de theaterkunst bijgebracht en leer je een eigen wereld creëren. Maar daarbuiten is de echte wereld, meedogenloos, maar ook aantrekkelijk, waarin de jonge acteurs hun dromen najagen. Gedurende een periode van tien jaar volgen we de levens van vier studenten: de serieuze, gedreven Dan, de onzekere Nell, de verlegen, behaagzieke Hettie en de beeldschone maar arrogante Charlie.In haar meeslepende nieuwe roman beschrijft Esther Freud de niets en niemand ontziende competitie tussen de acteurs, de eindeloze stroom tijdelijke baantjes die ze gedwongen moeten aannemen om hun opleiding te bekostigen en hun vele, moeizame liefdesrelaties. En dat allemaal voor dat ene, allesoverheersende doel: eeuwige roem. Recensie(s) NBD|Biblion recensieHet leven van een groepje aankomende acteurs, van de dag in 1992 dat ze op de toneelschool in Londen arriveren, tot veertien jaar later. Zoals altijd in haar romans, put Freud uit haar eigen leven; ze volgde zelf de toneelschool en is getrouwd met een bekende acteur. Centraal staan de mollige, onzekere Nell, de beeldschone Charlotte (Charlie) voor wie een roemrijke carriere lijkt weggelegd, de ambitieuze Dan, en zijn vriendin Jemma die het al gauw opgeeft en vier kinderen krijgt. De zware toneellessen (methodacting), onzekerheden, ambities, dromen en verwachtingen, egocentrisme, onderlinge wedijver en jaloezie, moeizame relaties, problemen met uiterlijk, audities, rollen, hoogte- en dieptepunten, het najagen van roem en succes, alles komt voorbij. Goed geschreven, psychologische roman waarin op geloofwaardige wijze, met veel humor en inzicht het leven van beginnende acteurs wordt beschreven. Alle vier de hoofdpersonen weten op hun eigen wijze de sympathie van de lezer te krijgen. De auteur (1963, dochter van schilder Lucian Freud, achterkleindochter van Sigmund Freud) debuteerde in 1994 met 'Hideous Kinky' ('De kleur van henna') dat verfilmd werd. Vrij kleine druk.

Een jaar lang heeft fotograaf Remco Zwinkels theaterpersoonlijkheden gefotografeerd: Karel de Rooij, Eric Schneider, Anne-Wil Blankers, Wieteke van Dort, Erik Vos, Kees Coolen, Peter van der Linden, Robert Prager, Hans Croiset, Christine Ewert. e.v.a. In... Lees verder >>

Een jaar lang heeft fotograaf Remco Zwinkels theaterpersoonlijkheden gefotografeerd: Karel de Rooij, Eric Schneider, Anne-Wil Blankers, Wieteke van Dort, Erik Vos, Kees Coolen, Peter van der Linden, Robert Prager, Hans Croiset, Christine Ewert. e.v.a. In totaal heeft hij 25 portretten gemaakt. Het is een serie geworden van een generatie, waarvan ieder op zijn eigen manier de afgelopen decennia een bijdrage heeft geleverd aan het Nederlandse toneel. Van 12 van deze portretten zijn afdrukken gemaakt van 1,2 bij 1,5 meter en deze zullen van 16 tot 29 april in het Atrium in Den Haag te zien zijn. Alle geportretteerden zijn geïnterviewd door Mieke Lelyveld. In deze interviews vertellen zij vol bevlogenheid, nostalgie en met liefde voor het vak hun persoonlijke verhaal. Alle 25 foto’s met de interviews komen samen in een boekuitgave voorzien van een voorwoord van Hans van Westreenen, oud directeur van de Koninklijke Schouwburg.

Voor Naar het theater interviewde schrijver en theaterbezoeker Kester Freriks ruim twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse acteurs, onder wie Jan Decleir, Eric Schneider, Halina Reijn, Els Dottermans, Ariane Schluter en Gijs Scholten van... Lees verder >>

Voor Naar het theater interviewde schrijver en theaterbezoeker Kester Freriks ruim twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse acteurs, onder wie Jan Decleir, Eric Schneider, Halina Reijn, Els Dottermans, Ariane Schluter en Gijs Scholten van Aschat.Allemaal vertellen ze openhartig over hun inspiratiebronnen, over de manier waarop ze een rol opbouwen en uiteindelijk spelen. Over premièrekoorts en kostuums, over gespeelde toneelliefde en de toeschouwers in de zaal. Dit boek is een leidraad in de wereld van het theater. En het nodigt op aanstekelijke wijze uit tot toneelspelen. Dankzij deze interviews krijgt de toeschouwer toegang tot de wereld op en achter het podium. De foto’s van Leo van Velzen vervolmaken het beeld.Naar het theater is een boek voor beroepsacteurs en studenten van de toneelschool, maar evenzeer voor amateurtoneelspelers en al die honderdduizenden die naar theatervoorstellingen gaan.

We horen het vaak. Onze tieners ontberen sociale vaardigheden en een aantal zou er baat bij hebben anders om te gaan met de eigen agressie. Dat constateren is één ding, er wat aan doen is hetgeen dramadocent René Koenegras drijft. Alweer 20 jaar... Lees verder >>

We horen het vaak. Onze tieners ontberen sociale vaardigheden en een aantal zou er baat bij hebben anders om te gaan met de eigen agressie. Dat constateren is één ding, er wat aan doen is hetgeen dramadocent René Koenegras drijft. Alweer 20 jaar slaagt acteur Koenegras er met een even originele als vaak humoristische aanpak in tieners zichzelf te laten spelen in herkenbare situaties.In het boek ‘Theater als Middel’ ontvouwt Koenegras hoe hij tieners, met welk leerniveau of culturele achtergrond dan ook, om te beginnen de speelvloer op krijgt (wat al een niet geringe prestatie is!) en vervolgens op speelse wijze bewust maakt van het eigen gedrag. In het eerste deel van het boek vertaalt René Koenegras ogenschijnlijk moeiteloos zijn eigen lessen als toneelspeler naar een andere wereld, die van de klassen in het voortgezet (en speciaal) onderwijs. De verhalen zijn doorspekt met eigen ervaringen zoals de training ‘beheersing van emoties’ die hij in opdracht van het O.M. ooit verzorgde als onderdeel van de taakstraf. Een van de deelnemers vertelt na een oefening stoer en bijna euforisch hoe hij ondanks herhaalde uitdagingen zijn tegenspeler niét geslagen heeft… Voor alle duidelijkheid: de methode ‘Theater als Middel’ is er niet op gericht scholieren te transformeren tot aardige toneelspelers. Het doel is het vergroten van sociale vaardigheden, omdat dit jongeren weerbaarder maakt in hun eigen omgeving en voor de toekomst. De vaardigheid die in alle lessen terugkomt, is de kunst van het samenspelen. of wel samenwerken.Leerlingen ontdekkende meerwaarde daarvan, zelfs als dit betekent dat de bestaande hiërarchie in de groep verstoord wordt. Het is wellicht daarom dat ‘Theater als Middel’ ook wel een schoolvoorbeeld van passend onderwijs wordt genoemd.De grootste winst van het boek is dat de auteur in het vervolg van zijn boek een belangrijk deel van zijn speloefeningen op papier heeft gezet, voorzien van leermomenten en praktische tips, bruikbaar voor andere docenten en jongerenwerkers. Op een laagdrempelige wijze wordt gewerkt vanuit de belevingswereld van jongeren. Ook onderwerpen als ombuigen van homofoob gedrag, conflicten door verschil in culturele achtergronden en omgang met ongewenste intimiteiten worden niet geschuwd. Toch is het allerminst een zwaarmoedig boek. Koenegras weet als geen ander een ontspannen, hilarische sfeer op te bouwen waarbij tieners zich veilig voelen en vaak verrassend ontwapenend zijn. Die luchtige aanpak kenmerkt zijn werkwijze en gelukkig ook zijn manier van schrijven. Boek + Leskoffer In het boek wordt op diverse plaatsen gesproken over rollenspellen. Als hulpmiddel voor een rollenspel heeft "Theater als Middel" een set dobbelstenen ontwikkeld met daarop allerhande begrippen, die gebruikt kunnen worden. Voor elk van de begrippen wie, wat, waar, waarmee, wanneer  en waartoe zitten er twee dobbelstenen in het spel. Hierdoor zijn er 12 verschillende woorden per begrip beschikbaar. Door van elke kleur één dobbelsteen te nemen en die te gooien, kunnen er dus een welhaast oneindig aantal verschillende combinaties gevormd worden.Ook kan er gewerkt worden met maar 5 of nog minder stenen. In het boek zijn voorbeelden te vinden van het werken met deze mogelijkheden.De stenen zitten in een fraai koffertje met schuimrubber interieur waarin de stenen netjes opgeborgen kunnen worden.De prijs voor het boek is € 39,90.Spel/Lesmateriaal: € 44,90 Als set (boek + spel) € 75,00Als set heeft u dus korting van € 9,80De afmeting van de koffer is:hoogte 22 cm, breedte 26 cm, dikte 7 cmstenen 4×4 cm Een methodiek voor docenten en hulpverleners

Jonge theatermakers op zoek naar zichzelf als kunstenaars in de wijk
Vier pas afgestudeerde jonge theatermakers deden gedurende drie jaar al doende onderzoek naar of en hoe zij theater kunnen maken op locatie, met welke mensen en voor welk publiek. In... Lees verder >>

Jonge theatermakers op zoek naar zichzelf als kunstenaars in de wijk Vier pas afgestudeerde jonge theatermakers deden gedurende drie jaar al doende onderzoek naar of en hoe zij theater kunnen maken op locatie, met welke mensen en voor welk publiek. In Leven met verschillen presenteren zij hun resultaten.

Het spel voorbij de waanzin: een theatrale praktijk? tast de grensgebieden tussen de werelden van de theatrale verbeelding en de psychiatrie af. Het boek bundelt de lezingen 'over gekte en theater' die op de studiedag Het spel van de waanzin... Lees verder >>

Het spel voorbij de waanzin: een theatrale praktijk? tast de grensgebieden tussen de werelden van de theatrale verbeelding en de psychiatrie af. Het boek bundelt de lezingen 'over gekte en theater' die op de studiedag Het spel van de waanzin gepresenteerd werden, aangevuld met nieuwe bijdragen door theateronderzoekers en -makers. De studiedag kaderde in de gelijknamige tentoonstelling in het Gentse Museum Dr. Guislain; een tentoonstelling die getuigde van de eindeloze reeks gezichten van de waanzin: de megalomaan, de dwaas, de freak, de melancholieke eenzaat, het miskende genie...   Evenveel variaties in theatrale visies op de waanzin worden in het boek behandeld door onderzoekers en kunstenaars. Naast die van samenstellers Evelien Jonckheere, Christel Stalpaert en Katrien Vuylsteke Vanfleteren zijn ook bijdragen opgenomen van Patrick Allegaert, Christian Biet, Marijs Boulogne, Thomas Crombez, Marc De Kesel, Viviane De Muynck, Violaine Heyraud, Luc Joosten, Hanneke Paauwe, Frank Peeters, Dirk Roofthooft, Dominique Van Malder, Benjamin Van Tourhout, Karel Vanhaesebrouck en Staf Vos.

Dit boek is een leidraad hoe een klucht te spelen. Het is geschreven door niemand minder dan John Lanting, bekend van Theater van de Lach. Deze ouwe rot in 't vak speelde circa 3000 voorstellingen en trok daarmee ruim twee miljoen bezoekers. Lanting... Lees verder >>

Dit boek is een leidraad hoe een klucht te spelen. Het is geschreven door niemand minder dan John Lanting, bekend van Theater van de Lach. Deze ouwe rot in 't vak speelde circa 3000 voorstellingen en trok daarmee ruim twee miljoen bezoekers. Lanting wordt algemeen beschouwd als de koning van de Nederlandse klucht. John Lanting geeft in dit boek een kijkje achter de schermen van het komisch acteren en regisseren. Met veel voorbeelden, anekdotes, foto's en tips uit de praktijk. Er is uitgebreide aandacht voor de door hem ontwikkelde manier van regisseren. Hij geeft een eerbetoon aan Alexander Duré en aan Peter (Pjotr Fjedorowitsj) Sjarov, zijn grote leermeesters. 'Klucht is zo gek nog niet' is leerzaam een heel amusant. Professionele en amateurspelers en regisseurs kunnen er veel van opsteken. Ook voor andere toneelliefhebbers is het een interessant boek.

Het Handboek Sponsoring en Fondsenwerving voor non-profit organisaties is een concrete, stap-voor-stap handleiding om meer te halen uit sponsoring en fondsenwerving. Of u nu op zoek bent naar extra gelden voor een goed doel of een lokale instelling op... Lees verder >>

Het Handboek Sponsoring en Fondsenwerving voor non-profit organisaties is een concrete, stap-voor-stap handleiding om meer te halen uit sponsoring en fondsenwerving. Of u nu op zoek bent naar extra gelden voor een goed doel of een lokale instelling op het gebied van zorg of welzijn, onderwijs of milieu, amateursport of cultuur, voor een kleine vrijwilligersorganisatie of een professionele instelling – de methoden en technieken om succesvol fondsen te werven zijn overal hetzelfde. Dit boek geeft praktische handreikingen om sponsors of een grote groep vaste donateurs te werven. Maar ook: hoe vind en werf je grote giften of nalatenschappen van vermogende particulieren, hoe formuleer je fondsaanvragen, hoe organiseer je succesvolle evenementen. Deze volledig herziene editie gaat bovendien in op de snelgroeiende wervingsmogelijkheden via het internet en andere nieuwe technieken, alles aan de hand van veel praktijkvoorbeelden. Het levert alle hulpmiddelen om een duurzame, structurele extra geldstroom te ontwikkelen. Dit volledig herziene Handboek Sponsoring en Fondsenwerving geeft een volledig overzicht van de ‘state of the art’. Het handboek biedt daarmee houvast voor elke non-profit organisatie om sponsor- en fondsenwerving effectief en succesvol aan te pakken. Een must voor iedereen die zich serieus met fondsenwerving bezig wil houden, van vrijwilliger tot professionele fondsenwerver, directeur of manager.