De Russen! is Tom Lanoyes eerbewijs aan Anton Tsjechov. Hij werkte twee van diens vroege stukken " Platanov en Ivanov " radicaal om tot een zwarte komedie voor de dag van vandaag: de ontleding van een teleurgestelde generatie die verzuurd en... Lees verder >>

De Russen! is Tom Lanoyes eerbewijs aan Anton Tsjechov. Hij werkte twee van diens vroege stukken " Platanov en Ivanov " radicaal om tot een zwarte komedie voor de dag van vandaag: de ontleding van een teleurgestelde generatie die verzuurd en reddeloos uit elkaar valt. Net als hun vele geliefden en boezemvrienden leven de manisch-depressieve Ivanov en de eeuwige rokkenjager en losbol Platonov in onvrede met zichzelf en hun veranderende samenleving. Ze vluchten in de roes van het nu, waarin ze zich steeds minder meester voelen van hun lot, en steeds verder verwijderd van hun vroege idealen. Tom Lanoye staat bekend als romancier, dichter en columnist. Maar zijn grootste talent ligt misschien nog in het theater. Er zijn stukken van hem gespeeld theaterfestivals en in Duitsland is hij een van de meest gespeelde buitenlandse auteurs. Na de grensverleggende SHAKESPEARE-marathon TEN OORLOG en de EURIPIDES-bewerkingen MAMA MEDEA en ATROPA, waagt Lanoye zich eindelijk aan zijn derde grote idool uit de wereldliteratuur, Anton Tsjechov. De Russen! brengt na het Legendarische Ten Oorlog " Lanoyes Shakespeare-bewerking die een half etmaal in beslag nam " opnieuw een onvergetelijk en monumentaal fresco, voor maar liefst achttien acteurs. Het resultaat is een wervelende, caleidoscopische brok literatuur vol donkere humor " het portret van een groep mensen die vanuit een onbestemd gevoel van gemis en verlies wild om zich heen slaan, zondebokken zoeken en frustraties botvieren.De Russen! beminnen elkaar of maken elkaar het leven zuur, en branden uiteindelijk op in een pandemonium waarin de tsjechoviaanse melancholie is vervangen door wrevel en onlust.

Jeanne d’Arc en Gilles de Rais. Op het eerste gezicht zijn deze twee historische figuren elkaars absolute tegenpool, maar ze hebben een ding gemeen: ze zijn terechtgesteld na een religieus proces. Het eenvoudige Franse boerenmeisje Jeanne d’Arc... Lees verder >>

Jeanne d’Arc en Gilles de Rais. Op het eerste gezicht zijn deze twee historische figuren elkaars absolute tegenpool, maar ze hebben een ding gemeen: ze zijn terechtgesteld na een religieus proces. Het eenvoudige Franse boerenmeisje Jeanne d’Arc sterft na enkele spectaculaire overwinningen op Engeland op de brandstapel als heks. De rijke en adellijke Gilles de Rais, die aan haar zijde vocht, geeft zich na haar dood over aan magie, moord en seksuele excessen en sterft op de brandstapel als een boetvaardige zondaar. Jeanne en Gilles: de Maagd en de Duivel! Guy Cassiers en Tom Lanoye concentreren zich op de macht en de manipulatie van het instituut Kerk. Brandend actueel.

Atropa, het sluitstuk van de Triptiek van de macht, grijpt terug op de moeder aller oorlogen: de Trojaanse oorlog. Tom Lanoye herwerkte in alle vrijheid de bekende Griekse tragedies. Hij concentreerde zich daarbij op Agamemnon, de Griekse... Lees verder >>

Atropa, het sluitstuk van de Triptiek van de macht, grijpt terug op de moeder aller oorlogen: de Trojaanse oorlog. Tom Lanoye herwerkte in alle vrijheid de bekende Griekse tragedies. Hij concentreerde zich daarbij op Agamemnon, de Griekse opperbevelhebber, en de vrouwen die hij tot slachtoffer maakt. Zijn beeldschone schoonzus Helena, in wie hij het excuus vindt om een oorlog te beginnen. Zijn dochter Ifigeneia die hij offert voor goede wind om uit te varen. Zijn vrouw Klytaimnestra naar wie hij niet wil luisteren. En tot slot de Trojaanse vrouwen (koningin Hecabe, haar dochter Kassandra en haar schoondochter Andromache) wier mannen, broers en zonen hij doodt. In een onverwacht en krachtig nieuw einde confronteren al deze vrouwen Agamemnon met het ultieme failliet van zijn macht. Hoewel letterlijk gebaseerd op speeches van George W. Bush en Donald Rumsfeld, klinken Agamemnons argumenten tijdloos: de logique de guerre is van alle tijden. De val van Troje, dat in de Oudheid bekend stond als ‘de Stad van de Torens’, staat zowel voor de aanslag op Manhattan als de bombardementen op Bagdad en Basra. Maar de oorlogslogica van Agamemnon wordt in Atropa ondermijnd door fragmenten uit de weblog van Riverbend, een jonge Iraakse vrouw die een dagboek bijhield vanaf het ogenblik dat president Bush de oorlog in Irak ten einde verklaarde. De klassieke alexandrijnen waarin Tom Lanoye zijn versie geeft van de Trojaanse oorlog, worden afgewisseld met het nuchtere proza van een dagboek dat het dagelijkse (over)leven beschrijft in een door geweld geteisterde stad.

De roman Mephisto. Roman einer Karriere (1936) van Klaus Mann baseerde zich op het leven van Gustav Gründgens – Manns voormalige zwager en cabaretkompaan, tevens een succesvol toneelspeler in het Duitsland van de jaren dertig. Een van Gründgens... Lees verder >>

De roman Mephisto. Roman einer Karriere (1936) van Klaus Mann baseerde zich op het leven van Gustav Gründgens – Manns voormalige zwager en cabaretkompaan, tevens een succesvol toneelspeler in het Duitsland van de jaren dertig. Een van Gründgens glansrollen was Mephisto, de duivel in Goethes Faust. Als de nazi´s aan de macht komen, staat de steracteur voor de verscheurende keuze: emigreren of niet? In tegenstelling tot de familie Mann blijft hij. Hij wordt al snel de directeur van het grootste staatstheater en zelfs een graag geziene gast in de hoogste kringen van het Derde Rijk. Acteren is immers zijn passie, en de kunst is hem heilig, boven alles….Maar ten koste waarvan? NBD|Biblion recensie: In deze vrije toneelbewerking van de roman 'Mephisto' van Klaus Mann blijft Tom Lanoye in de rode draad wel bij de verhaallijn van het origineel -een acteur conformeert zich op opportunistische wijze aan het nazi-schrikbewind om zo te kunnen blijven toneelspelen-, maar hij voegt ook veel nieuwe elementen toe. Zo reiken enerzijds bepaalde passages tot in het heden (racisme, Vlaams Belang), anderzijds geven de vele fragmenten uit overbekende stukken (Griekse klassieken, Shakespeare, Tsjechov) een soort "eeuwigheidswaarde" aan het thema van Het Kwaad, het verraad, de lafheid, het zielige ego van narcistische, op roem of macht beluste personages. Het documentaire en aanklagende karakter van de roman wordt op deze manier uitgebreid tot een vraagstuk "van alle tijden". En dat is wat de grote klassieke drama's ook doen: het lot van een mens uitvergroten tot het Noodlot dat ons allen aangaat. In die zin is dit groots toneel, sterk gecomponeerd in woord en beeld, krachtig van emotie zonder valse pathos, "polyfoon" (soms ook letterlijk), maar glashelder. Absoluut een van de topstukken van 2006.

Ten oorlog is een ingrijpende bewerking van acht historische stukken van Shakespeare, van Richard II tot Richard III samen The War of the Roses genoemd.
Lanoye schreef twee jaar aan Ten oorlog, geruggensteund door regisseur en co-bewerker Luc Perceval.... Lees verder >>

Ten oorlog is een ingrijpende bewerking van acht historische stukken van Shakespeare, van Richard II tot Richard III samen The War of the Roses genoemd. Lanoye schreef twee jaar aan Ten oorlog, geruggensteund door regisseur en co-bewerker Luc Perceval. Zelden werd een theaterproject meer bejubeld door pers en publiek, in Vlaanderen en in Nederland.'Perce val en Lanoye schrijven toneelgeschiedenis,' kopte de Volkskrant. Het liep storm aan de kassa, de tekstuitgave haalde de boekentoptien en de voorstelling won tal van prijzer ook internationaal. De Duitse versie, (Schlachten!) opende het theaterluik van de Salzburger Festspiele, werd vertoond op de Oostenrijkse televisie en speelde daarna drie seizoenen in Duitsland en op festivals in Zwitserland en Tsjechie. bron: T.I.N: Ten Oorlog is Tom Lanoyes bewerking van de koningsdrama’s van Shakespeare, een neerslag van een van de meest bloederige perioden in de geschiedenis van Engeland. De historische stof van de War of the Roses puurde Lanoye uit tot een theatergedicht over oorlog, macht en de strijd om te overleven. De oorlogen van de zes vorsten bestaan in zijn versie minder uit waar gebeurde veldslagen, dan uit universele tijdloze conflicten: het conflict tussen de generaties, het gevecht tussen geliefden en de strijd tegen het eigenste zelf. Lanoye deelde Shakespeares werk op in drie delen: In de naam van de vader en de zoon (Richaar Deuxième + Hendrik Vier), Zie de dienstmaagd des heren (Hendrik De Vijfden + Margaretha Di Napoli) en En verlos ons van het kwade (Edwaar The King + Risjaar Modderfokker den Derde). De versvorm uit het origineel handhaafde hij in zijn bewerking, maar in de opeenvolgende delen liet hij de taal wel verschuiven van archaïsch met Franse invloeden, naar een brutaal eigentijdse slang, waarin Engels en Vlaams moeiteloos in elkaar overlopen.Ten Oorlog ging in première bij Blauwe Maandag Compagnie op 22 november 1997 in een regie van Luk Perceval.

Diplodocus Deks
Triomf der archeologie
& De Jossen
Val en revival der saamhorigheid
Prometheus, 2004
Tom Lanoye staat bekend als romancier, dichter en columnist. Maar zijn grootste talent ligt misschien wel in het theater. Na de grensverleggende... Lees verder >>

Diplodocus Deks Triomf der archeologie & De Jossen Val en revival der saamhorigheid Prometheus, 2004 Tom Lanoye staat bekend als romancier, dichter en columnist. Maar zijn grootste talent ligt misschien wel in het theater. Na de grensverleggende Shakespeare-marathon Ten oorlog en de Euripides-bewerking Mamma Medea, schrijft hij eindelijk opnieuw een origineel stuk voor een grote cast. Ergens in een grensgebied niet ver van Frans-Vlaanderen is de tijd blijven stilstaan. Een kabellift draait doelloos toertjes tussen de Bruineberg en de Groeneberg, in een landschap dat hoogstens heuvels kent. Onder de grond zijn, door een amateur-archeoloog genaamd Deks, beenderen gevonden van een voorhistorisch beest - allicht een diplodocus, een vleesetend soort dinosaurus. Maar de kleine gemeenschap die het gebied bewoont, ligt daar niet van wakker. Tot een vreemde snuiter - de zoon van moslimgastarbeiders - met een buitenissig plan op de proppen komt: de kabellift afbreken en een dinopark beginnen. De man in kwestie - bruin vanbuiten, wit vanbinnen - zwaait met oliedollars en kent behalve perfect beschaafd Vlaams ook de knepen van de geglobaliseerde economie. Hij voorspelt de gemeenschap een nieuw elan en grote winsten, zolang alles maar bij het oude blijft. Het geconserveerde, tot fossiel geworden Vlaanderen heeft volgens hem alles om een toeristische trekpleister van wereldformaat te worden.