Het jaren zeventig debat over stilstaand (still) tegenover bewegend beeld (moving)Paperback versie
Het in de jaren zeventig opkomende debat binnen de filmwetenschappen over stilstaand (still) tegenover bewegend beeld (moving) werd gevoed door de... Lees verder >>

Het jaren zeventig debat over stilstaand (still) tegenover bewegend beeld (moving)Paperback versie Het in de jaren zeventig opkomende debat binnen de filmwetenschappen over stilstaand (still) tegenover bewegend beeld (moving) werd gevoed door de "apparatus theory" en het idee van verstilde beweging door belichting. Filmische beweging was een illusie, luidde het axioma; beweging een ideologische invloed van het filmische apparaat. Stilstaand beeld gold als de verborgen, zelfs verdrongen, basis voor de industriele illusie van filmische beweging. De auteurs stellen voor om af te stappen van dit verstokte still/moving-debat binnen de filmstudies en zich te richten op een positievere kritiek en een meer affectieve vorm van mediaarcheologie.Eivind Røssaak is universitair hoofddocent Media-archeologie aan de Universiteit van Oslo.

Jan Van Loy (1964) is al zijn hele leven gefascineerd door Hollywood. Voor zijn nieuwste roman deed hij meer dan tien jaar research. Ter plaatse, in honderden boeken en meer dan duizend films. De Hel van Jan Foster werd bekroond met de de Nieuw... Lees verder >>

Jan Van Loy (1964) is al zijn hele leven gefascineerd door Hollywood. Voor zijn nieuwste roman deed hij meer dan tien jaar research. Ter plaatse, in honderden boeken en meer dan duizend films. De Hel van Jan Foster werd bekroond met de de Nieuw Prozaprijs. Zijn roman Bankvlees werd bekroond met de Vlaamse Debuutprijs. Alfa Amerika en De heining bereikten de shortlist van De Gouden Uil. Het literaire meesterstuk van Jan Van Loy is een roman over het fantastische leven van een van de eerste filmtycoons, gebaseerd op historische feiten. Hollywood, 1909. Louie Peters is zeventien jaar als zijn broer Charlie een stuk grond krijgt in Californië. Louie gaat als vanzelfsprekend mee. In de ban van de populaire ‘filmpjes’ die overal te zien zijn, vat Louie het idee op om een kleine studio te bouwen. Hij wordt de baas, zijn onbetrouwbare – maar wél meerderjarige – broer Charlie zet de handtekeningen. De studio is al snel winstgevend en het bedrijf floreert. Louie ontwikkelt zich van een niet serieus genomen onderdeurtje tot een invloedrijk filmmagnaat, met alle gevolgen van dien. Brussel, 2000. De werkloze journalist Dirk Jansen krijgt het verzoek het levensverhaal te schrijven van Louis Peters, een man van 108 jaar oud die zou zijn begonnen met ‘Hollywood’. Wat doet de ex-Amerikaan in Brussel? Waarom krijgt uitgerekend Jansen deze opdracht? En hoe moet hij fictie van werkelijkheid onderscheiden? In een meeslepende, veelgeprezen stijl schetst Jan Van Loy de belangrijkste episodes uit de Amerikaanse filmgeschiedenis (1909-1969). Ik, Hollywood is een rijke roman over films en de eerste sterren, macht en intriges, overmoed en financiële debacles, maar ook over liefde, succes en verborgen verwantschappen. Het oude Hollywood, ooit de grootste fictiefabriek ter wereld, was zelf één groot verhaal.

Van de superslechte capriolen van Lex Luthor tot de heroïsche daden van Indiana Jones. In de film vinden we ze allemaal: de gangsters en de agenten, de psycho's en de superhelden. Dit boek bevat meer dan 120 van de grootste helden en schurken in de... Lees verder >>

Van de superslechte capriolen van Lex Luthor tot de heroïsche daden van Indiana Jones. In de film vinden we ze allemaal: de gangsters en de agenten, de psycho's en de superhelden. Dit boek bevat meer dan 120 van de grootste helden en schurken in de geschiedenis van de film, compleet met foto's van de acteurs door wie ze gespeeld werden, een korte introductie en memorabele momenten en quotes. En om verwarring uit te sluiten: elk personage krijgt een score op tien, om diens goed- of slechtheid te bepalen.Rocky, Don Corleone, Jason Bourne, Ellen Ripley en veel veel meer: dit mooi geïllustreerde en rijk gedocumenteerde boek geeft je een inkijk in beroemde films en hun meest beruchte helden en schurken.Fien Meynendonckx (21/09/1984) woont en werkt in Antwerpen. Ze studeerde Literatuur- en Filmwetenschappen aan de Universiteit van Antwerpen en begon in 2009 als redacteur voor Tectum Publishers te werken. Momenteel is ze betrokken bij verschillende boekprojecten.

Iedereen kent wel een film, tv-serie of roman op hem of haar die een diepe indruk heeft achtergelaten. De personages en gebeurtenissen staan nog scherp voor de geest en je kunt de omgeving van het verhaal wel dromen. Wat als het nu eens mogelijk zou zijn... Lees verder >>

Iedereen kent wel een film, tv-serie of roman op hem of haar die een diepe indruk heeft achtergelaten. De personages en gebeurtenissen staan nog scherp voor de geest en je kunt de omgeving van het verhaal wel dromen. Wat als het nu eens mogelijk zou zijn om deze wereld zelf te betreden? Om op reis te gaan naar het rijk der verbeelding? Steeds meer mensen uit verschillende landen zetten deze stap. Zij nemen geen genoegen met de initiele lees- of kijkervaring, maar gaan zelf op zoek naar de locaties van hun geliefd verhaal. Een bekend voorbeeld is de filmtrilogie Lord of the Rings, die duizenden fans naar Nieuw-Zeeland heeft gebracht. Andere voorbeelden zijn de Inspector Morse Tour in Oxford, de Sex and the City Tour in New York of fans van The Da Vinci Code in Parijs. In dit boek wordt onderzocht wat deze mediatoeristen precies drijft. Waarom nemen zo veel mensen de tijd en moeite om de locaties van een verhaal te bezoeken? Welke gevolgen heeft dit mediatoerisme voor de inrichting en beleving van de desbetreffende plaatsen? En wat kan dit fenomeen ons uiteindelijk leren over de betekenis van verbeelding in onze huidige mediacultuur? Om een antwoord te vinden op deze vragen heeft Stijn Reijnders drie jaar lang uitvoerig onderzoek verricht op diverse locaties in Europa. Hij sprak met toeristen, lokale omwonenden, auteurs en toerisme-professionals. Aan de hand van deze interviews en diverse andere onderzoeksmethoden wordt in dit boek een uniek perspectief geboden op een van de meest intrigerende ontwikkelingen binnen de hedendaagse toerisme-industrie. Laat u meevoeren langs de mistige heuvels van Transsylvanie (Dracula), de tropische stranden van de Bahamas (James Bond) tot aan de eeuwenoude colleges van Oxford (Inspector Morse).

Volharden is de 'autobiografie' van de bekende Franse filmcriticus Serge Daney. De tekst is gebaseerd op gesprekken met Serge Toubiana, die vlak voor Daneys voortijdige dood in 1992 werden afgerond. Daney begon in 1964 voor de beroemde Cahiers du cinéma... Lees verder >>

Volharden is de 'autobiografie' van de bekende Franse filmcriticus Serge Daney. De tekst is gebaseerd op gesprekken met Serge Toubiana, die vlak voor Daneys voortijdige dood in 1992 werden afgerond. Daney begon in 1964 voor de beroemde Cahiers du cinéma over film te schrijven en richtte vanaf de jaren tachtig zijn aandacht tevens op televisie, reclame en nieuwe media. Volharden is een diepgaande analyse van Daneys engagement met de cinema, maar hij liet voor het eerst ook zijn persoonlijke levensverhaal doorklinken in het theoretische discours en gaf het daarmee zijn werkelijke draagwijdte. Het resultaat is een cinebiografie.

'Daney vertegenwoordigt voor mij het einde van de kritiek zoals ik die begrijp, en die ik laat beginnen bij Diderot, van D naar D, van Diderot naar Daney', stelde Jean-Luc Godard in een gesprek met Youssef Ishaghpour (Trafic, nr. 29). In 1964 schreef... Lees verder >>

'Daney vertegenwoordigt voor mij het einde van de kritiek zoals ik die begrijp, en die ik laat beginnen bij Diderot, van D naar D, van Diderot naar Daney', stelde Jean-Luc Godard in een gesprek met Youssef Ishaghpour (Trafic, nr. 29). In 1964 schreef Serge Daney voor de Cahiers du cinéma zijn eerste artikel over film en vanaf de jaren tachtig richtte hij zich tevens op televisie, reclame en nieuwe media. Zijn teksten hebben grote invloed gehad op een hele generatie filmmakers, critici en filosofen, en vormen nog steeds een bron van inspiratie. Ze hebben nauwelijks aan betekenis ingeboet als het gaat om de lessen van een rijke cinefiele cultuur voor de hedendaagse beeldcultuur. Het beeld als verzet tegen de eindeloze informatiestroom, als ruimte voor verbeelding, als ruimte voor reflectie: een ruimte om in te bewegen. Voor het eerst is een selectie van Daneys teksten in Nederlandse vertaling gebundeld. Deze worden omlijst door teksten van tijd- en reisgenoten: Jacques Rivette, Gilles Deleuze, Olivier Assayas en Jean-Luc Godard.

In deze films reizen Remco Campert en Hans Keller de poëzie achterna. Het alfabet van Remco Campert is een film als een gedicht, die tot stand kwam door plotselinge invallen van de twee makers. Leidraad is het alfabet. Naar Mozambique! neemt Camperts... Lees verder >>

In deze films reizen Remco Campert en Hans Keller de poëzie achterna. Het alfabet van Remco Campert is een film als een gedicht, die tot stand kwam door plotselinge invallen van de twee makers. Leidraad is het alfabet. Naar Mozambique! neemt Camperts beroemde gedicht 'Een neger uit Mozambique' als uitgangspunt, waarin een optimistisch gevoel prevaleert ondanks de grauwheid van de naoorlogse jaren. In De sprong volgt Campert aan de hand van een fotoalbum de route van een Duitse officier tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hôtel Hilton is geïnspireerd door een gedicht van Raymond Queneau over een wandeling door Parijs. Het vierdelige Hotel Atonaal beschrijft in kleurrijke terugblikken een caleidoscopisch beeld van de Vijftigers, die zelf uitvoerig aan het woord komen. Toegevoegd bonusmateriaal bestaat uit korte films over het ontstaan van Sombermans actie en een in memoriam van Lucebert. Deze dvd-box met bijna tien speeluren toont vijf films die documentairemaker Hans Keller maakte samen met dichter Remco Campert. Via de poëzie leggen zij de herinnering aan het verleden vast in beelden die op het netvlies blijven zitten. In het bijgevoegde, geïllustreerde boekje blikt Keller terug op de totstandkoming van de documentaires. Remco Campert (1929) schrijft poëzie en proza. Zijn werk werd o.a. bekroond met de P.C. Hooftprijs. Hans Keller (1937) maakte televisiedocumentaires als Literaire ontmoetingen, Het gat van Nederland, Vastberaden, maar soepel en met mate en de Dode Dichters Almanak. Hij kreeg in 2005 de Lauens Janszoon Costerprijs. Deze productie wordt vervaardigd in samenwerking met het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid.

Stichting Beeldlijn maakt al 25 jaar documentaire films over kunst, cultuur en maatschappij in het noorden van Nederland. Met een scherp oog voor interessante mensen en gebeurtenissen, heeft Beeldlijn een oeuvre opgebouwd met documentaires over beeldende... Lees verder >>

Stichting Beeldlijn maakt al 25 jaar documentaire films over kunst, cultuur en maatschappij in het noorden van Nederland. Met een scherp oog voor interessante mensen en gebeurtenissen, heeft Beeldlijn een oeuvre opgebouwd met documentaires over beeldende kunst, literatuur, politiek en geschiedenis en landschap en kunst. In de collectie zijn unieke portretten te vinden over het kunstenaarsgenootschap de Ploeg, over kunstenaars als Marten Klompien, Henri de Wolf, Jan Loman, Jan Steen, Marten Tissing, over musici als Roelof Stalknecht en Jenne Meinema, over schrijvers als Rutger Kopland, Gerrit Krol, Vasalis, maar ook over politici als Fre Meis en Ypke Gietema. Dit boek blikt terug op die documenten. Een aantal deskundigen laat zijn licht over schijnen over de cultuurhistorische waarde van de Beeldlijncollectie en daarnaast is er uitgebreid aandacht voor het ontstaan van de films. Koop dit boek veilig online bij de Theaterboekwinkel

Voor alle vrouwen die genieten van bevestiging (en wie doet dat nou niet?) en voor alle mannen die graag hun zegeningen tellen. Vrouwen zijn leuker? Ja, dat is zo. Hoe dat komt onderzoekt Joyce Roodnat in een sprankelend boek vol mooie verhalen en... Lees verder >>

Voor alle vrouwen die genieten van bevestiging (en wie doet dat nou niet?) en voor alle mannen die graag hun zegeningen tellen. Vrouwen zijn leuker? Ja, dat is zo. Hoe dat komt onderzoekt Joyce Roodnat in een sprankelend boek vol mooie verhalen en vileine observaties. Het boek is een ode, maar ook een waarschuwing. Want laten we eerlijk zijn: de wijvenstreek is een feit, die kunnen we niet onder de mat vegen.Roodnat liet zich inspireren door filmsterren, popheldinnen, kunstenaars en muzes. Echt en verzonnen. Van Madonna tot Barbie en de opblaassekspop; van Lady Gaga tot Anna Karenina en Floddertje.

Alle dagen feest! is een bijzondere aaneenschakeling van 52 spelletjes en anekdotes over de filmwereld in Hollywood en Holland. Een onmisbaar boek voor alle drukbezette ouders van nu.
Als werkende ouder ben je vaak razend druk. Tegelijkertijd wil je je... Lees verder >>

Alle dagen feest! is een bijzondere aaneenschakeling van 52 spelletjes en anekdotes over de filmwereld in Hollywood en Holland. Een onmisbaar boek voor alle drukbezette ouders van nu. Als werkende ouder ben je vaak razend druk. Tegelijkertijd wil je je kinderen een onvergetelijke jeugd bezorgen. Samen spelen is dan het leukste wat er is!Filmmaker Ate de Jong, vader van vier, verzon een boek vol hilarische, uitdagende en soms ondeugende spelletjes waarbij zijn ontmoetingen met beroemde filmsterren dienden als inspiratiebron. Iedereen kan meedoen; ouders en kinderen, opa's en oma's, vrienden en buren. Deze spelletjes kunnen overal en altijd gespeeld worden met gewone huis-tuin-en-keukenspullen. LeesfragmentKate Winslet heeft reuzenvoeten Niet lang na Titanic speelde Kate Winslet in Enigma. Een deel van de opnames vond plaats in de Amsterdamse Cinetone Studio’s. Mick Jagger, Mister Rolling Stone himself, was hoofdproducent. Enigma kreeg door bemiddeling van mijn bedrijf Mulholland Pictures 22 miljoen euro dankzij een Nederlandse belastingmaatregel, dus ik was coproducent.Vlak voor de opnames bleek Kate Winslet in verwachting te zijn en elke minuut in Amsterdam was een minuut te veel voor haar. Niemand mocht haar spreken. Zelfs de Privé-journalist van dagblad De Telegraaf werd geweerd. De Engelse producenten verachtten de Nederlanders en Nederland. Ze wilden wel onze miljoenen opstrijken, maar dat ze de film hier deels in Nederland moesten opnemen, daar hadden ze flink de pest over in.Mijn twee dochters zaten op de basisschool en konden Titanic van voor naar achter spellen. Als producent kon niemand mij de toegang weigeren, dus ik nam mijn dochters plus drie geadopteerde dochters van een topambtenaar van Economische Zaken mee voor een studiobezoek. Ze zagen Kate langskomen en de trap opgaan naar een in de studio gebouwde zolderkamer.Mijn dochters en de andere meisjes klauterden over allerlei obstakels heen om nog een glimp van Kate op te vangen. Tijdens de opnames mocht er niemand bewegen. Telkens als de opname even stil lag, klommen de vijf meisjes een paar obstakels dichter naar Kate toe om dan weer in een standbeeld te veranderen. Het leek wel of ze een spelletje Annemaria Koekoek speelden met Kate. Al zou Kate Winslet de Engelse variant What’s the time, mister Wolf beter kennen. Helaas voor de meisjes liep de geadoreerde actrice vrij snel de trap weer af. Nog voordat ze hun doel bereikt hadden, trok Kate zich terug in haar kleedkamer.De Fortisbank was nauw betrokken bij het vergaren van de 22 miljoen euro via de filmbelastingmaatregel en wilde publiciteit voor de investeerders. Na lang aandringen liet Mick Jagger zich met mij fotograferen voor Privé. Ook vertelde ik aan Privé over het bezoek aan de set van de meisjes en dat ze vooral onder de indruk waren van Kates grote voeten: maat 44. Dat werd de kop van het Privé-artikel.De Engelse producenten waren woedend. Ik moest op het matje komen. Kate Winslet wilde niet langer in Nederland blijven. Wie waren die meisjes trouwens? Indringers? Politie moest worden ingeschakeld. Maar wacht eens even, we hadden het hier over mijn dochters. De Engelse producenten konden wat mij betreft de pot op. En omdat de miljoenen op de bankrekening van Mulholland stonden, konden ze niks eisen. Wel werd ik verbannen van de set.Later kwam ik in Londen tijdens een kinderpartijtje bij vrienden Kate Winslet weer tegen. Kate had inmiddels een dochter gekregen. ‘Wat is je schoenmaat?’ vroeg ik. Maat 45, vertelde ze zonder aarzelen of schaamte. In interviews maakt ze er nooit een geheim van.En de Britse kinderen speelden What’s the time, mister Wolf zonder hindernissen. Annemaria koekoek - Hollen en stilstaan Wolken drijven kalm voorbij, terwijl vogels snel achter insecten aan door de lucht schieten. Als je rustig wandelt, sta je zo stil, maar op de fiets plotseling moeten remmen, is een heel ander verhaal. Dan loop je de kans met fiets en al om te vallen. Probeer in dit spel heel snel te bewegen op een moment dat niemand het ziet. Maar pas op, zodra ze kijken moet je stilstaan. Wees op het ene moment een standbeeld en op het ander zo snel als de wind. Leeftijd: 6 tot 12 jaarSpelers: 1 tot 3 kinderen, 1 volwasseneWaar: buiten (kan ook binnen)Nodig: maak gebruik van alles wat in tweevoud (of drievoud) voorradig is. Denk aan stoelen, kommen, ballen, kussens, boeken, kaarten, flessen, pannen, lepels, tassen, jassen, zeep, wc-rollen, bezems, papier, kranten, schaakstukken, munten, schoenen, knuffels, knikkers, enveloppen, potloden.2 (of 3) schoenendozen (of pannen met deksel) met daarin een kleine verrassing zoals een koekje of snoepje. Stap voor stap·Maak twee (of drie) dezelfde parcours met minimaal tien opdrachten. Elk kind krijgt tegelijkertijd dezelfde opdrachten.·Je loopt met de kinderen langs alle opdrachten en legt uit wat ze moeten doen.·Ga als ouder aan het einde van het parcours staan met je rug naar de opdrachten en de kinderen. Dan roep je ‘Annemaria koekoek, Annemaria koekoek’ net zo vaak als je zelf wilt. De kinderen kunnen bewegen en de opdrachten uitvoeren zolang jij je niet omdraait. Zodra je je omdraait - onverwacht maar altijd na een wat uitgerekte ‘Annemaria koekoek’ - moeten de kinderen stokstijf blijven staan ongeacht hun positie, en zelfs als ze midden in een opdracht zitten.·Als je een kind ziet bewegen, dan moet hij een paar stappen of een opdracht terug.·Aan het einde van het parcours staan de dozen met daarin de schat. De kinderen mogen de schat eruit halen, maar ze moeten wachten tot de andere kinderen er ook zijn. Tot slot rennen ze met hun schat terug naar de start terwijl jij hen achtervolgt. Als je als spelleider een van de kinderen kunt tikken, dan krijg jij de schat. Lukt dat niet, dan mag de speler de schat houden.

In "De fabel van de cinema" geeft Jacques Rancière virtuoos en scherpzinnig zijn visie op de moderne cinema. Met speels gemak analyseert hij het spanningsveld van Eisensteins politieke filmtaal en Murnaus toneelverfilming. De documentaires van... Lees verder >>

In "De fabel van de cinema" geeft Jacques Rancière virtuoos en scherpzinnig zijn visie op de moderne cinema. Met speels gemak analyseert hij het spanningsveld van Eisensteins politieke filmtaal en Murnaus toneelverfilming. De documentaires van Chris Marker blijken ficties van de herinnering te zijn en in het werk van Deleuze ontleedt Rancière feilloos de discrepantie tussen het denken over cinema en de daarbij aangehaalde voorbeelden. De geschiedenis van de cinema ontrolt zich als een spel van tegenstellingen. De waarde van de cinema ligt in het contrast tussen vorm en inhoud, tussen film en andere vormen van kunst, tussen het beeld en de wereld waaruit dat beeld voortkomt.

Sinds de jaren tachtig van de twintigste eeuw staan de documentaire fotografie en film sterk ter discussie. De geloofwaardigheid en objectiviteit ervan zijn op allerlei wijzen in twijfel getrokken. Door het gebruik van digitale foto- en videocamera's... Lees verder >>

Sinds de jaren tachtig van de twintigste eeuw staan de documentaire fotografie en film sterk ter discussie. De geloofwaardigheid en objectiviteit ervan zijn op allerlei wijzen in twijfel getrokken. Door het gebruik van digitale foto- en videocamera's onder professionals en amateurs is het besef gegroeid van de eenvoud waarmee documentaire beelden te manipuleren zijn. De verwarring is nog vergroot door het ontstaan van in-between genres, zoals het docudrama en reality tv. Het documentaire beeld heeft ook een plaats veroverd in de kunstwereld. Het heeft zijn weg gevonden naar de museumzaal en wordt daar als kunst geëxposeerd. De werking van het documentaire beeld is sindsdien door fotografen, filmmakers en videokunstenaars geanalyseerd, bevraagd en aangepast voor persoonlijke en geëngageerde doeleinden. Documentaire nu! maakt de balans op. Wat is de betekenis van de documentaire anno 2005? Wat verstaan we eigenlijk nog onder documentaire? Welke richtingen zijn er in de documentaire ontstaan? Kunnen en willen we het begrip nog definiëren? En wat is de maatschappelijke rol van de documentaire? Naar aanleiding van deze vragen geven gerenommeerde deskundigen als Olivier Lugon, Frits Gierstberg en Tom Holert hun visie op de ontwikkelingen op het gebied van het documentaire beeld. Daarnaast beschrijven tien fotografen en kunstenaars, onder wie Walid Raad, Johan Grimonprez, Julika Rudelius en Allan Sekula, hun persoonlijke benadering van de toepassing van documentaire film en fotografie. Met de actuele stand van zaken blaast Documentaire nu! de discussie over documentaire film en fotografie nieuw leven in. Met bijdragen van : Dennis Adams, Marjoleine Boonstra, Theo Baart, Ad van Denderen, Johan Grimonprez, Walid Raad, Julika Rudelius, Hans Scholten, Roy Villevoye & Jan Dietvorst.

 
Dit boek biedt een humanistische visie op de beeldcultuur die ons omringt maar vaak ook dreigt te wurgen. Het helpt de lezer beelden te analyseren om er daarna gefundeerd over te kunnen reflecteren. Zowel het grote aanbod van ‘beelden’ als... Lees verder >>

  Dit boek biedt een humanistische visie op de beeldcultuur die ons omringt maar vaak ook dreigt te wurgen. Het helpt de lezer beelden te analyseren om er daarna gefundeerd over te kunnen reflecteren. Zowel het grote aanbod van ‘beelden’ als schilderijen, foto’s, afficches, video, film, media, kaarten, digitale afbeeldingen … als de wetenschappelijke iconografie, op artistiek, decoratief én propagandaniveau, komen aan bod. Anders zichtbaar wil immers een bijdrage leveren aan een humane samenleving en een zinvol bestaan voor ieder mens. De auteurs zijn getalenteerde humanisten, cultuurwetenschappers, agogen, filosofen, pedagogen, kunsthistorici, communicatiewetenschappers, sociale wetenschappers, historici, en vooral: kritische vrij-denkende waarnemers. Hun deskundigheid is bijeengebracht in leesbare teksten over zingeving en humanisering. Bij zingeving staat de mens als individu centraal, met begrippen als identiteit, moraal en levensbeschouwing. Humanisering richt zich op de maatschappelijke context, op het functioneren van organisaties en maatschappelijke verhoudingen. Beide begrippen zijn nauw met elkaar verweven, zowel in het onderwijs als in het onderzoek en in de samenleving. Anders zichtbaar biedt een selecte verzameling kritische opstellen aan die uitmunten door hun creativiteit. Het resultaat is een boek waarin een verrassende verscheidenheid aan onderwerpen aan bod komt: van Jean-Luc Godard tot Yilmaz Güney, van de engel, de maagd en de koorddanser over Friedrich Nietzsche tot de lege sokkel van David Teniers, van Limburgse mijnwerkers tot de herberg met het hoefijzer in Luik, van Jan Cox en Sembène Ousmane over René Magritte tot Merlin Spie en Guido Vrolix, van Bart De Wever, lesbiennes en Kunst in Mode, over de Reuzen van Royal de Luxe tot het verstilde beeld van Paul Van Gysegem, van moderniteit en conceptueel design tot intersubjectief wandelen met het landschap, van Walter Benjamin over Agnes Varda tot Roland Barthes, van Michelangelo Antonioni tot Ed van der Elsken om daarna Chantal Akerman en Eric Adam te ontdekken tot plots Machiavelli opduikt in het virtuele ‘Belgiëque’ en alles anders zichtbaar wordt. Anders zichtbaar is een uitnodiging aan iedereen die een stap vooruit wil zetten op weg naar een praktische toepassing van de kennis over beelden. Door de verscheidenheid en de diepgang is deze bundel meteen een referentiewerk over hedendaagse beeldcultuur. Samensteller Johan Swinnen doceert het vak beeldcultuur in binnen- en buitenland en is als wetenschapper, kunstcriticus, auteur én fotograaf de uitgelezen editor voor deze provocatieve bundeling van teksten.

Welke film maakt uw leven de moeite waard? Wat betekent voor u filmische hartstocht? Kunt u over schoonheid op het witte doek ook nog iets filosofisch vertellen, iets over (im)moraliteit, waarheid/ werkelijkheid en/of tijd/ruimte? Wat zijn voor u de... Lees verder >>

Welke film maakt uw leven de moeite waard? Wat betekent voor u filmische hartstocht? Kunt u over schoonheid op het witte doek ook nog iets filosofisch vertellen, iets over (im)moraliteit, waarheid/ werkelijkheid en/of tijd/ruimte? Wat zijn voor u de filosofische kenmerken van overtuigend filmisch vertellen? Hoe kunnen klassiek en modern denken in film samengaan? Kan de hedendaagse film een remedie zijn tegen het nihilisme, het ontbreken aan geloof in deze wereld? Vindt u troost bij het witte doek? Deze en andere vragen legde filmwetenschapper Johan Swinnen voor aan zeven bekende hedendaagse filosofen: Hubert Dethier, Willem Elias, Anna Luyten, Ann Meskens, Jean Paul Van Bendegem, Antoon Van den Braembussche en Etienne Vermeersch. Iedereen werkte enthousiast mee. Het idee van de filosofie die naar de bioscoop gaat maakte iets wakker. Hersens werden gekraakt in de grot van Plato. Het vertellen en verbeelden van verhalen in de vorm van een film was lang een onbekend en onderschat fenomeen, maar met de vragen als socratische uitnodiging gingen de filosofen rechtop zitten. Niet alleen om te antwoorden vanuit een wijsgerig perspectief maar ook om hun persoonlijke ervaringen te koppelen aan hun reflectie(s). Het resultaat is een inspirerend en verrassend boek waarin zeven al dan niet canonieke films aan bod komen met een onverwachte verscheidenheid aan onderwerpen: _ Etienne Vermeersch: Het zevende zegel (Det Sjunde Ingelet) (Ingmar Bergman, 1957) en het schaakspel met de dood; _ Ann Meskens: Play Time (Jacques Tati, 1967) en het visioen hoe de toekomstige wereld en niet uit moet zien; _ Antoon Van den Braembussche: Adaptation (Spike Jonze, 2002) met z?n waanzinnige plotwendingen; _ Anna Luyten: Magnolia (Paul Thomas Anderson, 1999) over spijt, berouw, zonde en de rol van het toeval; _ Hubert Dethier: L' Année Dernière à Marienbad (Alain Resnais, 1961) en de abstracte thriller, het liefdesverhaal en de filosofische puzzel; _ Jean Paul Van Bendegem: Drowning by Numbers (Peter Greenaway, 1988) en de rol van cijfers om de wereld te ordenen; _ Willem Elias: The Great Dictator (Charles Chaplin, 1940) en de satirische kijk op Hitler en parodie op Mussolini. Maar alle zeven films hebben ook iets gemeen in de ogen van de filosofen: ze zijn visionair. Reflecties. Film als filosofie maakt ons duidelijk hoe elke tijd behoefte heeft aan zijn eigen film(s). De waarde ervan blijkt niet afhankelijk van zijn esthetische kwaliteiten op zich, maar van de uitwerking op de kijker. Je kijkt (en leest) mee met de filosoof en dat leidt tot een verrassende essentie: de mogelijkheid van een verzoening met het leven door de troost van de filmische schoonheid. Zowaar een happy end, niet in de film, maar wel voor de denkers over filmbeelden.

Veel pregnanter dan documentaires geven speelfilms een beeld van de complexiteit, ambivalentie en gelaagdheid van voedsel als een sociaal, economisch en psychologisch verschijnsel. Daardoor ontwaren we op een nieuwe en spannende manier de betekenis van... Lees verder >>

Veel pregnanter dan documentaires geven speelfilms een beeld van de complexiteit, ambivalentie en gelaagdheid van voedsel als een sociaal, economisch en psychologisch verschijnsel. Daardoor ontwaren we op een nieuwe en spannende manier de betekenis van voedsel door de tijd heen. Voedsel in speelfilms is altijd betekenisvol en deel van een historische context. Films als The Wedding Banquet (1993) zijn ondenkbaar zonder voedsel, in andere films belicht het op cruciale momenten veranderende persoonlijke relaties; denk aan American Beauty, 1999. Een overzicht van twintig films toont de diversiteit aan situaties waarin voedsel een rol speelt: van het Iraanse Fish Fall in Love (2005) tot Fried Green Tomatoes uit de VS (1991) en Chungking Express (1994) uit Hong Kong, via Ladri di Biciclette (1948) en de Afrikaanse film Black Girl (1966). Kortom, een boek om van te smullen

FANTASYFILMS laten ons met werelden kennismaken die alleen in onze verbeelding kunnen bestaan. Ze fascineren omdat ze talloze literaire en mythische associaties bevatten, en dikwijls verwijzen naar de realiteit van het christendom. De schrijvers van Het... Lees verder >>

FANTASYFILMS laten ons met werelden kennismaken die alleen in onze verbeelding kunnen bestaan. Ze fascineren omdat ze talloze literaire en mythische associaties bevatten, en dikwijls verwijzen naar de realiteit van het christendom. De schrijvers van Het betoverde land achter het filmdoek nemen je mee naar de diepere lagen van fantasy. Vanuit verschillende achtergronden en benaderingen laten ze je kennismaken vet de vele aspecten van het genre.

Snel rijk worden? In hun nieuwe boek Rijk door 1 zin beschrijven Hollywoodkenners Paul Ruven en Marian Batavier hoe je, door het bedenken van één simpel zinnetje, een boel geld kan verdienen. Als dat zinnetje een goed filmidee bevat, staat Hollywood in... Lees verder >>

Snel rijk worden? In hun nieuwe boek Rijk door 1 zin beschrijven Hollywoodkenners Paul Ruven en Marian Batavier hoe je, door het bedenken van één simpel zinnetje, een boel geld kan verdienen. Als dat zinnetje een goed filmidee bevat, staat Hollywood in de rij om het voor veel geld van je te kopen. Dat is kort samengevat de strekking van dit fascinerende boek.Voorbeeld? Het volgende zinnetje werd voor 600.000 dollar verkocht: “Een politieagent die in 1985 per ongeluk is ingevroren in ijs, ontdooit nu en denkt dat alles nog als in 1985 is.” Of deze: “Een man moet zijn onschuld bewijzen voor een misdaad die hij nog niet gepleegd heeft.” Dit zinnetje werd Minority Report. En dit idee werd de film Mr and Mrs Smith: Een saai echtpaar wordt weer verliefd op elkaar, als ze van elkaar ontdekken dat ze elkaar moeten doden.”Met talloze voorbeelden en verhalen uit de grillige Hollywood-praktijk laten Ruven en Batavier, die eerder het succesvolle boek Het Geheim van Hollywood schreven, zien hoe het er in Hollywood aan toe gaat. Ze ruimen daarbij een groot aantal misverstanden over Hollywood, zoals die hier leven, uit de weg. Het eerste en misschien wel grootste misverstand is dat je uit de praktijk van het filmvak moet komen om een filmidee in Hollywood gerealiseerd te krijgen. Onzin, zeggen de auteurs; 95% van de filmideeën is van buitenstaanders afkomstig. Een krantenbericht, de kop van een SMS-berichtje, zelfs één woord (Gladiator), kan voor een Hollywood-producent genoeg zijn om te zeggen: “Gekocht.”Dat komt doordat Hollywood een industrie is, een verzameling banken, die jaarlijks honderden miljoenen in honderden producten (films) investeren, in de hoop daarvan een veelvoud terug te verdienen. Hollywood is daarmee ook een hongerig monster, een monster dat continu snakt naar ideeën. De puur commerciële manier van denken maakt dat Hollywood-producenten al gauw een miljoen dollar over hebben voor een gouden filmidee. Dat miljoen is immers een schijntje van de totale investering, die al gauw in de tientallen miljoenen per film lopen. Als dat idee,of soms zelfs dat ene woord (Titanic, Batman) een bel doet rinkelen bij een Hollywood-producent, rinkelt daarna al snel de kassa van de bedenker. Op, meestal, één voorwaarde: bemoei je als bedenker van het idee verder nergens meer mee.Want zo werkt Hollywood: ze kopen je idee voor veel geld, maar zitten niet te wachten een amateur-scenario. Het uitwerken van ideeën tot succesvolle films, daar heeft Hollywood al honderd jaar ervaring mee. Honderden professionals doen daar dag in dag uit niks anders.Zo’n filmidee moet natuurlijk wel aan een aantal voorwaarden voldoen, en daaraan is dit boek goeddeels gewijd. Want Hollywood is natuurlijk niet gek. Een goed idee herkennen ze meteen, maar een slecht idee ook. Daarom leert dit boek je nadenken over een pakkende titel, over het genre van je filmidee, de hoofdrollen en zelfs een beetje over de kosten.Het boek bevat verder talloze tips en trucs, een hele verzameling adressen van producenten die je idee wellicht willen kopen en een hoofdstuk waarin de Nederlandse met de Amerikaanse praktijk vergeleken wordt. Al met al een fascinerend, leerzaam, amusant en praktisch boek.

Beelden maken en vangen, het is de taak van de director of photography. Is hij een medium, 'slechts' dienstbaar of oppermachtig? Filmjournaliste Gerlinda Heywegen besloot een reeks interviews met acht ' d.o.p.'s' te bundelen. In dit full colour boek zijn... Lees verder >>

Beelden maken en vangen, het is de taak van de director of photography. Is hij een medium, 'slechts' dienstbaar of oppermachtig? Filmjournaliste Gerlinda Heywegen besloot een reeks interviews met acht ' d.o.p.'s' te bundelen. In dit full colour boek zijn relatief jonge cameramensen samengebracht met een nog jong oeuvre. D.o.P.'s die iets laten zien dat doet verbazen, de mond doet openvallen. D.o.P.'s die door hun bijdrage aan een film, de film ook van henzelf maken, niet alleen van een regisseur. Aan het woord komen beeldenmakers van Japon, Hukkle, Irreversible, Khadak, Eldorado, Daratt, Calimucho en Altiplano.

Speciaal voor deze uitgave heeft Stephen King zelf toelichtingen op vijf fantastische verfilmingen geschreven:* The Shawshank Redemption (4 seizoenen)* 1408 (Alles is eventueel)* Children of the Corn (Satanskinderen)* The Mangler (De mangel)* Low Men in... Lees verder >>

Speciaal voor deze uitgave heeft Stephen King zelf toelichtingen op vijf fantastische verfilmingen geschreven:* The Shawshank Redemption (4 seizoenen)* 1408 (Alles is eventueel)* Children of the Corn (Satanskinderen)* The Mangler (De mangel)* Low Men in Yellow Coats (de eerste novelle uit Harten in Atlantis)Van het prachtige The Shawshank Redemption, genomineerd voor zeven Oscars, tot The Mangler, over een was-opvouwmachine die is bezeten door een demon uit de hel: Kings verfilmde verhalen blijven verbazen en verbijsteren.

Film bedwelmt. In het duister van de filmzaal lijkt alles erop gericht het denken tot stilstand te brengen. De beelden denken wel voor jou. Op het eerste gezicht is de relatie tussen film en filosofie niet evident. Toch gaan heel wat filmmakers... Lees verder >>

Film bedwelmt. In het duister van de filmzaal lijkt alles erop gericht het denken tot stilstand te brengen. De beelden denken wel voor jou. Op het eerste gezicht is de relatie tussen film en filosofie niet evident. Toch gaan heel wat filmmakers zelfbewust de confrontatie met de grote denkers aan. En ook van minder pretentieuze blockbusters valt filosofisch wat op te steken. De laatste decennia geniet het medium film dan ook een toenemende belangstelling vanuit filosofische hoek. Denkbeelden wil een gids zijn bij deze boeiende tocht van film naar filosofie. Aan de hand van beelden, verhaallijnen en personages introduceert het boek de grote thema's van de wijsbegeerte. Met een mix van oude kaskrakers en recente cultfilms maken de auteurs de lezers wegwijs in de verschillende disciplines en stijlen van wijsgerig onderzoek. Van Plato tot Sartre eb van Psyco tot The Matrix. Het resultaat is de eerste Nederlandstalige inleiding tot de filosofie aan de hand van films. Onder de auteurs bevinden zich zowel jonge onderzoekers als gevestigde filosofen uit Nederland en Vlaanderen. Elk van hen stelt in een toegankelijke taal zijn of haar discipline voor. Een must voor de filmliefhebber die op zoek is naar meer. En een uitgelezen kans voor iedereen die op een aangename manier wil kennismaken met filosofie. NBD|Biblion recensie: In dit boek gaat een zeventiental filosofen, waarvan de meeste verbonden zijn aan de Katholieke Universiteit Leuven, dieper in op de band tussen film en filosofie. De bedoeling is om de lezer aan de hand van films in te leiden tot de filosofie. Zo wordt 'Psycho' aangegrepen om het o.a. te hebben over Freud, en worden de thema's determinisme, vrije wil en verantwoordelijkheid verkend via 'A clockwork orange'. Dat alles werd ingedeeld in vier delen: 'Bewustzijn en identiteit', 'Mens en maatschappij', 'Kennis en ervaring' en 'Geluk en zingeving'. In een afsluitende reflectie wordt gesteld dat "films niet louter als illustratiedatabank dienen om onafhankelijk gevormde ideeen toegankelijk te maken". Toch is er in dit boek weinig oog voor de filosofische implicaties van zaken die eigen zijn aan het medium film, zoals beeldtaal, montage... De vlot geschreven artikelen vormen wel een goede kennismaking met enkele belangrijke filosofische thema's, en bevatten ook een aantal geloofwaardige filosofische interpretatie van films. Met eindnoten en een filmregister, geillustreerd met enkele filmstills.