Terugblik op het Theaterseizoen 2008-2009
In samenwerking met Theater Instituut Nederland brengt TM ook dit jaar weer een prachtige glossy uit (156 pagina's) met terugblikken op het afgelopen seizoen, fotospreads met alle genomineerden van de... Lees verder >>

Terugblik op het Theaterseizoen 2008-2009 In samenwerking met Theater Instituut Nederland brengt TM ook dit jaar weer een prachtige glossy uit (156 pagina's) met terugblikken op het afgelopen seizoen, fotospreads met alle genomineerden van de verschillende toneel-, mime- dans- en cabaretprijzen, interviews met genomineerde theatermakers en columns van Hans Kemna, Oscar Kocken, Dunya Khayame en Giep Hagoort 40 JAAR AKTIE TOMAAT Het is dit jaar 40 jaar geleden dat Aktie Tomaat werd ingezet. In samenwerking met Theater Instituut Nederland maakt het Amsterdams Historisch Museum de tentoonstelling Theater na Tomaat - 40 jaar theatervernieuwing in Nederland. Als opmaat tot die tentoonstelling presenteert TM een drieluik over deze legendarische actie, die enerzijds uiting bood aan de onvrede die leefde onder studenten, en anderzijds de stoot gaf tot vernieuwing van het Nederlands toneel. TM/TIN SEPTEMBER 2009: TERUGBLIK TONEEL Theatrale non-fictie karakteriseert seizoen door Simon van den Berg INTERVIEWS GENOMINEERDEN TONEEL Bert Luppes (Louis d'Or), Sacha Bulthuis, Lineke Rijxman en Ariane Schluter (Theo d'Or), Benny Claessens (Alecchino), Wine Dierickx (Colombina), Victor Löw (Toneelpublieksprijs) en Lotte de Beer en Bo Tarenskeen (winnaars Ton Lutz Prijs) TERUGBLIK JEUGDTHEATER Op een draf naar de grote zaal door Brechtje Zwaneveld GENOMINEERDE GOUDEN KREKEL Rennen van Kopergietery: een pleidooi voor excessief gedrag door Moos van den Broek TERUGBLIK DANS Veel slachtoffers in de dans door Bregtje Schudel TERUGBLIK JEUGDDANS Tijd voor artistieke gekte in de jeugddans door Leonie Kuipers INTERVIEW GENOMINEERDE ZWAAN Het onmogelijk bewegen van Besim Hoti door Leonie Kuipers TERUGBLIK MIME Een frisse blik op tekst door Erica Smits INTERVIEW GENOMINEERDE MIMEPRIJS Rob List: 'Ik wil zelf kunnen bepalen wat ik doe' door Erica Smits TERUGBLIK OPERA Kwaliteit versus innovatie: opera in twee werelden door Bart Boone TERUGBLIK MUZIEKTHEATER Muziektheater doorbreekt zijn eigen dogma door Tobias Kokkelmans TERUGBLIK CABARET De cabaretier is een oplichter door Ruud Buurman INTERVIEW GENOMINEERDE CABARET Katinka Polderman: Pi Pa Pijpen voor Neerlands Hoop door Wijbrand Schaap TERUGBLIK TONEEL IN VLAANDEREN Anciaux laat spoor van subsidies na door Wouter Hillaert TERUGBLIK DANS IN VLAANDEREN Vlaamse dans kent weinig verrassingen door Pieter T'Jonck BNG NIEUWE THEATERMAKERSPRIJS Hanneke de Jong: 'Het publiek moet onbewust in actie komen' door Oscar Kocken 40 JAAR AKTIE TOMAAT Proloog: Hoe de tomaat tot rijping kwam door Lucia van Heteren 40 JAAR AKTIE TOMAAT Dialoog: Hoe de tomaat insloeg door Constant Meijers 40 JAAR AKTIE TOMAAT Epiloog: Hoe de tomaat uiteenspatte door Xandra Knebel NEDERLAND VERSUS VLAANDEREN Twee essays naar aanleiding van de briefwisseling van Wouter Hillaert en Simon van den Berg door Erwin Jans en Kees Vuyk TONEEL Young Jean Lee en Kornél Mundruczó op De (inter)nationale Keuze van de Rotterdamse Schouwburg DANS Sonia Gaskell in het Joods Historisch Museum IN MEMORIAM Jürgen Gosch, Pina Bausch, Peter Zadek en Merce Cunningham BOEKEN Een selectie van verschenen boeken in seizoen 2008-2009 In de GGG rubriek besprekingen van Julidans, Avignon, Stratford-upon-Avon en de zomersfetivals In de AGENDA'S een overzicht van activiteiten en premières in september

Is opera een woord waar soap voor hoort? Hebt u een vaag vermoeden dat La Donna e mobile niet betekent dat het meisje een mobieltje heeft? Voor dit deel in de compact reeks is geen enkele muzikale kennis vereist. De lezer vindt er alles in terug over het... Lees verder >>

Is opera een woord waar soap voor hoort? Hebt u een vaag vermoeden dat La Donna e mobile niet betekent dat het meisje een mobieltje heeft? Voor dit deel in de compact reeks is geen enkele muzikale kennis vereist. De lezer vindt er alles in terug over het fenomeen opera, zoals korte levensbeschrijvingen en hoofdwerken van alle grote componisten, een verklaring van het operajargon, favoriete diva's en maestro's enzovoort.

Hans van Manen is vijfenzeventig geworden. Meer dan een halve eeuw – zijn eerste balletvoorstelling maakte hij op zijn drieëntwintigste – stond hij garant voor legendarische producties, zoals Twilight, Live en Kleines Requiem, die ervoor zorgden dat... Lees verder >>

Hans van Manen is vijfenzeventig geworden. Meer dan een halve eeuw – zijn eerste balletvoorstelling maakte hij op zijn drieëntwintigste – stond hij garant voor legendarische producties, zoals Twilight, Live en Kleines Requiem, die ervoor zorgden dat hij internationaal wordt erkend als een van de grootste choreografen ooit.Hans van Manen. Meer dan een halve eeuw dans geeft, dankzij bijdragen van meer dan twintig auteurs, een uniek portret van de man die zijn leven lang het uiterste heeft gevraagd van zichzelf en zijn omgeving. In de ontroerende inleiding van Eddie Vetter is te lezen hoe hij als kleine jongen op zondagmiddag tussen de schuifdeuren in de huiskamer danste op de muziek van het Concertgebouw Louis Andriessen vertelt hoe ze elkaar begin jaren zestig ontmoetten, allebei heftig geïnspireerd door de Amerikaanse cultuur Rudi van Dantzig beschrijft de concurrentie, de botsingen maar ook de vriendschap tussen twee pioniers in de wereld van de dans Willem Melchior gaat op zoek naar de ontroering in zijn voorstellingen Han Ebbelaar en Alexandra Radius verhalen over hun jarenlange samenwerking met Hans van Manen Igone de Jongh spreekt een 'Dankwoord van een muze' uit… Het boek gaat over dans, over Hans van Manens onvoorstelbaar grote bijdrage aan de Nederlandse balletgeschiedenis, maar het boek gaat ook over Hans van Manen zelf, in de woorden van Wim Kok: 'een man om van te houden'.Hans van Manen. Meer dan een halve eeuw dans is een portret in tekst en in beeld. Erkende fotografen zoals Erwin Olaf en Jorge Fatauros hebben speciaal voor deze bijdrage hun mooiste momentopnamen uit de dansgeschiedenis ter beschikking gesteld.

Ton Lutz: Toneelvader des vaderlands vertelt het boeiende verhaal van het lange theaterleven van Ton Lutz, met alle ups en downs die daarbij horen. Hoe kwam hij aan het toneel – waardoor werd hij artistiek leider – welke invloed heeft de Rus Sjarov... Lees verder >>

Ton Lutz: Toneelvader des vaderlands vertelt het boeiende verhaal van het lange theaterleven van Ton Lutz, met alle ups en downs die daarbij horen. Hoe kwam hij aan het toneel – waardoor werd hij artistiek leider – welke invloed heeft de Rus Sjarov op hem gehad – hoe is hij gekomen tot zijn rotsvaste overtuiging ‘toneelspelen is denken’ – en wat bedoelt regisseur Lutz eigenlijk met 'Spooky takes a holiday'? Ton Lutz (Delft, 1919) is een van de meest kleurrijke theaterpersoonlijkheden van het Nederlands toneel in de twintigste eeuw en waarschijnlijk ook een van de meest veelzijdige: hij was artistiek leider bij verschillende toneelgezelschappen en als acteur en regisseur floreerde hij in alle mogelijke genres. Tijdens zijn lange theaterleven heeft Ton Lutz een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van het Nederlands toneel. Hij ontdeed de Griekse tragedie van dikke lagen stof en liet zien waarom klassiekers klassiek zijn. Hij durfde het aan om de Tsjechov-traditie in Nederland te doorbreken door de stukken totaal anders te gaan regisseren, en hij ontdekte Hugo Claus als schrijver voor het toneel. Ook was hij een van de eerste regisseurs die met zijn spelers uitgebreid de achtergronden van een stuk besprak en veel ruimte liet voor eigen inbreng - waarmee hij de aanzet gaf tot de emancipatie van de acteur. Bij dat alles is Ton Lutz in hart en nieren pedagoog: niet voor niets noemt hij zichzelf 'toneelschoolmeester'! Sinds de vroege jaren vijftig geeft hij les aan de Amsterdamse Toneelschool, maar niet alleen daarom is hij de leermeester van vele generaties toneelspelers: Ton Lutz geeft altijd les in de universele waarden van het toneel – ook tijdens repetities en gesprekken, in de foyer van de schouwburg of op het Leidseplein. Ton Lutz: Toneelvader des vaderlands is meer dan het verhaal van een theaterman. Via de persoonlijke verhalen van Pieter en Stans Lutz, Annet Nieuwenhuijzen, Hans Croiset en Peter Oosthoek leren we Lutz kennen als broer, vader, collega en vriend. Via ruime aandacht voor belangrijke figuren als Tsjechov en Stanislavski, en verschijnselen als de Nederlandsche Kultuurkamer en de Nederlandse toneelschrijfkunst wordt de loopbaan van Ton Lutz in een bredere context geplaatst. In de golfbewegingen van zijn lange toneelleven zijn de ontwikkelingen in de toneelgeschiedenis onmiskenbaar terug te vinden. Daarmee is zijn verhaal feitelijk de Nederlandse toneelgeschiedenis van de twintigste eeuw. Uitvoering: paperback met flappen Pagina's: 336 Geïllustreerd met meer dan zeventig zwart-wit foto's

De cdTekst en muziek: MoestafaBewerking: Felix Strategier, Maarten van Roozendaal en Egon KrachtUit: Ouwe Meuk van Theatergroep Flint in De Roode Bioscoop te Amsterdam. (geluidsregistratie van de voorstelling)In mei 2004 bezocht beeldend kunstenaar Sjaak... Lees verder >>

De cdTekst en muziek: MoestafaBewerking: Felix Strategier, Maarten van Roozendaal en Egon KrachtUit: Ouwe Meuk van Theatergroep Flint in De Roode Bioscoop te Amsterdam. (geluidsregistratie van de voorstelling)In mei 2004 bezocht beeldend kunstenaar Sjaak Rood de voorstelling Ouwe Meuk in De Roode Bioscoop te Amsterdam. In dit programma brachten Maarten van Roozendaal, Felix Strategier, Egon Kracht en Joeri de Graaf op eigen wijze liedjes van zestig jaar en ouder. Een van die liedjes was Het water, dat in 1939 werd geschreven en gezongen door de luitzanger Moestafa, een pseudoniem van mr. E.A. Moes.Kort gezegd is Het water een verkapte protestsong: het was immers de tijd dat op de radio geen liedjes meer mochten worden uitgezonden die ook maar de schijn van kritiek op een 'bevriende natie' bevatten. Inhakend op die censuur benadrukte Moestafa in de aankondiging van zijn lied de onschuld en betekenisloosheid van zijn thema: het water.Sjaak Rood raakte zo geinspireerd door Het water, dat hij besloot de tekst te voorzien van illustraties. Uiteindelijk maakte hij een bijpassend beeldverhaal in ruim vijftig aquareltekeningen.

Hella de Jonge beschrijft de relatie met haar ouders die altijd gedomineerd is geweest door de herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. Het boek is een even rauw als hart-verscheurend verhaal van liefde en onmacht, van oorlog, overleven en... Lees verder >>

Hella de Jonge beschrijft de relatie met haar ouders die altijd gedomineerd is geweest door de herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. Het boek is een even rauw als hart-verscheurend verhaal van liefde en onmacht, van oorlog, overleven en verwaarlozing. Maar het laatste woord is aan de liefde. Als ontheemde mensen komen de ouders van Hella de Jonge uit de Tweede Wereldoorlog. Ze hebben bijna niets en niemand meer over. Kinderen krijgen wordt hun manier om de gaten in hun familieleven te dichten, en om de buitenwereld duidelijk te maken dat ze niet klein te krijgen zijn. Hella groeit op in het Amsterdamse artiestenmilieu waar haar vader, de tekstschrijver Eli Asser, successen viert, maar achter de voordeur regeert de oorlog en beheerst de dood het gezinsleven, belichaamd door het schilderij van oma in de woonkamer. Als Hella jaren later een kind verliest, merkt ze dat in de ogen van haar ouders niets tegen het leed van de oorlog op kan. Op de begrafenis van haar moeder komen de spanningen die al die jaren in het gezin Asser hebben gesluimerd tot een uitbarsting.

Het turbulente leven van een virtuoos tenorDit onthullende boek beschrijft hoe de beroemde tenor van een beminnelijke jongeman veranderde in een ongelukkige superster. Pavarotti is warm, satirisch en genadeloos eerlijk geschreven en doorspekt met... Lees verder >>

Het turbulente leven van een virtuoos tenorDit onthullende boek beschrijft hoe de beroemde tenor van een beminnelijke jongeman veranderde in een ongelukkige superster. Pavarotti is warm, satirisch en genadeloos eerlijk geschreven en doorspekt met hilarische details. Het geheel wordt verlevendigd met de verhalen van andere spelers uit het soapdrama van Pavarotti’s carrière. Pavarotti is de ultieme biografie over de grootste operaster van de afgelopen eeuw

musicalfilm zonder... Lees verder >>

musicalfilm zonder ondertiteling

Satire is populair bij kijkers en Kopspijkers met het cabaret was een van de best bekeken programma's op de Nederlandse televisie. Totdat het zo geliefde en door sommige BN'ers gevreesde programma dit voorjaar abrupt van de buis verdween. Omdat het... Lees verder >>

Satire is populair bij kijkers en Kopspijkers met het cabaret was een van de best bekeken programma's op de Nederlandse televisie. Totdat het zo geliefde en door sommige BN'ers gevreesde programma dit voorjaar abrupt van de buis verdween. Omdat het tweede boek van Het Cabaret van Kopspijkers begint waar de eerste eindigde (oktober 2003), geven beide delen een nagenoeg compleet overzicht van de meest hilarische en invloedrijke cabaretvorm in de recente geschiedenis

In deze uitgave komen tal van facetten en unieke persoonlijkheden uit de Nederlandse naoorlogse danshistorie aan bod. Ook besteedt deauteur aandacht aan het leven en werken van Alexandra Radius en HanEbbelaar, de initiatiefnemers van het Dansersfonds... Lees verder >>

In deze uitgave komen tal van facetten en unieke persoonlijkheden uit de Nederlandse naoorlogse danshistorie aan bod. Ook besteedt deauteur aandacht aan het leven en werken van Alexandra Radius en HanEbbelaar, de initiatiefnemers van het Dansersfonds '79. Uiteraardgeeft het boek ook een overzicht van 25 jaar Balletgala's en dansersdie een prijs mochten ontvangen van Dansersfonds '79.

Met liedjes uit de voorstelling: Heb dank O Majesteit
Deze bijzondere cd geeft een prachtig beeld van de muziek en het amusement in en rond de Tweede Wereldoorlog. In spannende nieuwe arrangementen komt deze tijd opnieuw tot leven.Uitvoerenden:Zang en... Lees verder >>

Met liedjes uit de voorstelling: Heb dank O Majesteit Deze bijzondere cd geeft een prachtig beeld van de muziek en het amusement in en rond de Tweede Wereldoorlog. In spannende nieuwe arrangementen komt deze tijd opnieuw tot leven.Uitvoerenden:Zang en accordeon: Felix StrategierZang: David VosCello en viool: Djoeke KlijzingGitaar en cavaquinho: Joeri de Graaf

Lang geleden, toen de televisie nog niet bestond, dromden honderdduizenden Nederlanders elke week naar de bioscoop. Om te zien hoe de Sterren in Hollywood straalden. Hoe de Goden en Godinnen van het witte doek hun verhalen sponnen, van liefde en... Lees verder >>

Lang geleden, toen de televisie nog niet bestond, dromden honderdduizenden Nederlanders elke week naar de bioscoop. Om te zien hoe de Sterren in Hollywood straalden. Hoe de Goden en Godinnen van het witte doek hun verhalen sponnen, van liefde en verlangen, van rijkdom en romantiek, van afgunst en wraak. Maar er waren ook vele Nederlanders, die wisten dat in Hollywood de duivel woonde. Daarom moest de jonge scholier Rinus Ferdinandusse spijbelen om Greta Garbo voor het eerst te zien lachen! En stiekem een schoolmiddag overslaan om te zien of de kus van Cary Grant en Ingrid Bergman inderdaad één minuut duurde. Recensie(s) NBD|Biblion recensieDe auteur (1932) was jarenlang redacteur van opinieweekblad Vrij Nederland, waarvoor hij onder andere veel over film schreef. Zijn in dat tijdschrift gepubliceerde portretten van Hollywood-diva's, die hun hoogtijdagen hadden in de periode 1925-1965, zijn nu in bewerkte vorm gebundeld. De dames blijken nogal wat overeenkomsten te hebben: ze zijn allemaal van het blanke ras, waren vaak afkomstig uit een gebroken gezin, trouwden gemiddeld drie keer (alleen Greta Garbo trouwde nooit) en zochten troost of afleiding bij de fles. Negen van hen (zoals Ingrid Bergman, Liz Taylor en Bette Davis) wonnen een of meer Oscars, de overigen zijn vooral bekend vanwege hun fraaie uiterlijk en hun onstuimige prive-leven (Jane Mansfield, Lana Turner, Rita Hayworth). Ferdinandusse besteedt dan ook veel aandacht aan dat laatste en lardeert zijn betogen met smakelijke anekdotes (Joan Crawford liet na elke echtscheiding de WC-brillen in haar huis vervangen!). Ieder portret is geillustreerd met een zwartwitportretfoto, waarbij de protagonist met hunkerende blik en veelal blote schouders staat afgebeeld.

VAN IDEE NAAR IDOOL is een caleidoscopisch avontuur in de wereld van radio en televisie: wisselend van stemming en vorm, hier en daar opzettelijk inconsequent en grillig, journalistiek en niet literair, maar ook weer niet vrij van fictie.Stort je op het... Lees verder >>

VAN IDEE NAAR IDOOL is een caleidoscopisch avontuur in de wereld van radio en televisie: wisselend van stemming en vorm, hier en daar opzettelijk inconsequent en grillig, journalistiek en niet literair, maar ook weer niet vrij van fictie.Stort je op het laatste hoofdstuk als je een Jeroen Pauw wilt worden of een Daphne Bunskoek. Dompel je onder in een nostalgisch bad als je geen genoeg kunt krijgen van de jaren zestig. Verdiep je in de essays over de verzuiling en de verhuftering als je intuïtie je influistert dat de publieke omroep over tijd is, en leer de 'verbeeldingshoofdstukken' van buiten als je vindt dat het geen kwaad kan om de journalistiek en het omroepbestel weer eens drastisch binnenstebuiten te keren. Vergeet ten slotte de bijdragen van de jonge journalisten niet.NBD|Biblion recensieDit bijzondere boek kent een grote diversiteit aan onderwerpen. Aan de orde komen jonge journalisten, een autobiografie van de auteur als journalist, de turbulentie in radio en televisieland, de (on)macht van journalistiek en als toetje een nieuw programmaformat, interviewtips en andere weetjes. De auteur is een zeer bekend radio- en televisiemaker en heeft vele publicaties op zijn naam staan. Een absolute aanrader voor journalisten, programmamakers, omroepmensen en studenten in het vakgebied, maar ook voor geinteresseerde leken is het boek de moeite waard. De diversiteit maakt het boek leuk; het is ook mogelijk om al zappend door het boek heen te gaan.

Het voortschrijden der jaren heeft ons milder gestemd ten aanzien van de smaak van onze generatiegenoten. We zijn samengevloeid tot een generatie met een collectief geheugen en een universele smaak.
Je hoort jezelf vrolijk meefluiten met hits die je... Lees verder >>

Het voortschrijden der jaren heeft ons milder gestemd ten aanzien van de smaak van onze generatiegenoten. We zijn samengevloeid tot een generatie met een collectief geheugen en een universele smaak. Je hoort jezelf vrolijk meefluiten met hits die je toen geen blik waardig keurde, en gaat nu naar het theater voor een artiest van wie je vroeger geen elpee zou hebben aangeschaft. De muziek van die vormende jaren vijftig en zestig is één lied geworden. Het lied van onze jeugd. De muziek van de jaren vijftig en zestig is voor wie wil nog elke dag te horen op radio, tv of internet. Maar het verhaal van de muziek is veelomvattender. De muziek was nieuw en vernieuwend en inspireerde Nederland terwijl het zichzelf opnieuw uitvond. Het was met recht een muziekcultuur. Dit boek toont – met grote dank aan Museum RockArt – de fysieke kant van de cultuur; de neerslag van de muziek in de materiële wereld van gouden platen, originele gitaren, gerestaureerde drumkits tot asbakken, porcelijnen beeldjes en prachtige portretfoto’s. Als bij het horen van een lied uit die tijd spontaan herinneringen opborrelen, dan geeft het muzikale tijdsbeeld in dit boek de aanvullende inspiratie voor een onvervalste trip down memory lane. - Puur jeugdsentiment- 96 pagina's tjokvol muziekherinneringen, muziekgeschiedenis en muziekparafernalia.- Hoezen en hitlijsten, huiskamers en sterren, jukeboxen en radio's.- Derde boek in de reeks na Mijn vader had er ook zo één! en Mijn broer die had er ook zo één!- Ideaal cadeauboek voor de tieners van toen

Glossy terugblik op theaterseizoen 2007-2008 Vorig jaar maakte TM in samenwerking met het TIN voor het eerst een terugblik op het afgelopen theaterseizoen. Het resultaat was een aantrekkelijke glossy met veel informatie, weetjes en overzichten.
Ook... Lees verder >>

Glossy terugblik op theaterseizoen 2007-2008 Vorig jaar maakte TM in samenwerking met het TIN voor het eerst een terugblik op het afgelopen theaterseizoen. Het resultaat was een aantrekkelijke glossy met veel informatie, weetjes en overzichten. Ook voor de terugblik van dit jaar zijn de handen ineengeslagen. Per discipline geven verschillende auteurs en columnisten hun visie op wat hen in seizoen 2007-2008 is opgevallen; wat zijn de trends en ontwikkelingen, wie hot is en wie not. Ook is er weer de nodige aandacht voor de genomineerden van theaterprijzen als de Louis en Theo d’Or, de Zwanen, de BNG nieuwe Theatermakersprijs en de TAP. En net als vorig jaar is het blad weer schitterend vormgegeven. Een echt bewaarnummer.

Terugblik op het theaterseizoen 2006/2007
Glossy magazine - 164 pagina's
In het magazine wordt aan de hand van een groot aantal artikelen teruggekeken op het afgelopen theaterseizoen. Aan alle theaterdisciplines als toneel, jeugdtheater, dans, mime,... Lees verder >>

Terugblik op het theaterseizoen 2006/2007 Glossy magazine - 164 pagina's In het magazine wordt aan de hand van een groot aantal artikelen teruggekeken op het afgelopen theaterseizoen. Aan alle theaterdisciplines als toneel, jeugdtheater, dans, mime, opera, muziektheater, cabaret en podiumkunstbeleid wordt ruim aandacht besteed. In het magazine staat onder andere een portret over Najib Amhali, een artikel over de artistieke nalatenschap van Simon Dove en een beschouwing over het Nederlandse jeugdtheater in Amerika. Het magazine wordt opgeluisterd met veel beeldmateriaal waaronder een groot aantal fotoseries van genomineerden voor de diverse theaterprijzen. De kroniek en de In Memoriams, vaste onderdelen van het Nederlands Theaterjaarboek, staan ook in dit magazine. Diverse columnisten als Micha Wertheim, Oscar Kocken, Hans Kemna, Hans Sibbel, André Manuel en Katinka Polderman laten hun licht schijnen over het afgelopen seizoen

Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen” geeft een beeld van het actuele “klassieke” muzieklandschap in beide landen. Dat gebeurt in twee algemene inleidingen, twintig profielen van componisten en korte presentaties van muziekorganisaties in... Lees verder >>

Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen” geeft een beeld van het actuele “klassieke” muzieklandschap in beide landen. Dat gebeurt in twee algemene inleidingen, twintig profielen van componisten en korte presentaties van muziekorganisaties in Nederland en Vlaanderen. Deze publicatie kwam tot stand met de medewerking van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Departement Cultuur (Brussel), de coöperatieve financiële groep Cera (Leuven), het Fonds voor Amateurkunst en Podiumkunsten (Den Haag) en de Stichting Gaudeamus (Amsterdam).

Anno 2006 is het bestaan van een opleiding theaterwetenschap een vanzelfsprekendheid. Dat is ooit anders geweest. Op verscheidene universiteiten in Nederland en Vlaanderen werd de afgelopen dertig à veertig jaar een verbeten strijd gevoerd voor de... Lees verder >>

Anno 2006 is het bestaan van een opleiding theaterwetenschap een vanzelfsprekendheid. Dat is ooit anders geweest. Op verscheidene universiteiten in Nederland en Vlaanderen werd de afgelopen dertig à veertig jaar een verbeten strijd gevoerd voor de verzelfstandiging van de theaterwetenschap. Theaterwetenschappers scheurden zich los van de overkoepelende studies als filologie in Vlaanderen en geesteswetenschappen in Nederland en groepeerden zich in zelfstandige onderwijs- en onderzoeksentiteiten. Terwijl de afgelopen decennia binnen de theaterwetenschap het onderzoek naar hedendaagse vormen van theatraliteit steeds nadrukkelijker aanwezig was, kiezen vandaag steeds meer jonge onderzoekers voor interdisciplinair historisch onderzoek waarin ze de verworvenheden van de performing arts studies toetsen aan concreet historisch materiaal. Deze eerste publicatie van Theater & Educatie in 2006 biedt een overzicht van recente theoretische ontwikkelingen binnen de theaterwetenschap enerzijds en van de diverse opleidingen theaterwetenschap op Bachelor- en Masterniveau anderzijds. Zo wordt duidelijk dat er verschillende opleidingsprofielen bestaan; de ene opleiding kiest voor een historisch perspectief, de ander legt zich toe op de interdisciplinaire analyse van theatraliteit.

Eeuwenlang werden straatliederen op markten en pleinen gezongen. Straatzangers brachten een scala aan liederen ten gehore, van moorden rampliederen tot vaderlandse klassiekers, van sentimentele krakers tot bijtende spotliederen. Populaire liedjes... Lees verder >>

Eeuwenlang werden straatliederen op markten en pleinen gezongen. Straatzangers brachten een scala aan liederen ten gehore, van moorden rampliederen tot vaderlandse klassiekers, van sentimentele krakers tot bijtende spotliederen. Populaire liedjes verschenen op gedrukte liedbladen die op straat werden verkocht. In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw ontstonden twee omvangrijke verzamelingen van deze straatliedjes, die nu bewaard worden door de Koninklijke Bibliotheek en het Meertens Instituut. De meeste liedjes werden geschreven op bestaande melodieën, die door iedereen konden worden meegezongen. Ze zaten in het geheugen van de Nederlanders. De in 2004 bij Het Geheugen van Nederland geopende website met dergelijke straatliederen was een overweldigend succes. De populairste van deze straatliederen zijn nu samengebracht in De kist van Pierlala. Voor de ruim anderhalf miljoen Nederlanders die regelmatig in koorverband zingen (van smartlap tot Matthaus Pass/on) is er bij een groot deel van de liederen bladmuziek toegevoegd. cd ook in deze winkel verkrijgbaar

84 minuten... Lees verder >>

84 minuten speelduur

Niemand in Nederland heeft de naoorlogse toneelgeschiedenis zozeer 'meegemaakt' als Hans Croiset. Hans Croiset (1935) stamt uit een echt acteursgeslacht en leerde het vak van zijn vader. Zijn eerste hoofdrol speelde hij op negentienjarige leeftijd; al... Lees verder >>

Niemand in Nederland heeft de naoorlogse toneelgeschiedenis zozeer 'meegemaakt' als Hans Croiset. Hans Croiset (1935) stamt uit een echt acteursgeslacht en leerde het vak van zijn vader. Zijn eerste hoofdrol speelde hij op negentienjarige leeftijd; al snel daarna volgde zijn eerste regie. Nog voor zijn dertigste was hij artistiek leider van een groot gezelschap.Acteur, regisseur en artistiek leider is Croiset zijn hele verdere carriere gebleven. Hij heeft er altijd voor geijverd om klassieke schrijvers als Shakespeare, Tsjechov en Brecht voor een breed publiek toegankelijk te maken. Een van zijn grote verdiensten is daarbij dat hij onze eigen Vondel voor de vergetelheid heeft behoed.In deze monografie komen alle aspecten van Croisets carriere uitgebreid aan bod.Hans Croiset, theatermaker is het achtste deel uit de reeks 'Portretten van Nederlandse theatermakers'. Na uitgebreid onderzoek, waarbij gebruik wordt gemaakt van het materiaal dat zich bevindt in de collectie van Theater Instituut Nederland en van aanvullende informatie die auteurs vergaren in gesprekken met de geportretteerden, wordt in ieder deel de loopbaan van een belangrijke speler in de naoorlogse Nederlandse theatergeschiedenis in kaart gebracht, beschreven en geanalyseerd. Theater Instituut Nederland levert hiermee een bijdrage aan de geschiedschrijving van het Nederlands theater, in al haar disciplines en facetten.Eerder verschenen in deze reeks monografien over Elisabeth Andersen, Annemarie Prins, Henny Orri, Shireen Strooker, Peter Oosthoek, Annet Nieuwenhuijzen en Gerard Lematre.

Met de bundel Theater moet schuren! wordt afscheid genomen van Het Theaterfestival en zijn bevlogen directeur, Arthur Sonnen, directeur vanaf de oprichting in 1987 tot aan de opheffing in 2004. Maar het gaat niet over Arthur Sonnen, noch over Het... Lees verder >>

Met de bundel Theater moet schuren! wordt afscheid genomen van Het Theaterfestival en zijn bevlogen directeur, Arthur Sonnen, directeur vanaf de oprichting in 1987 tot aan de opheffing in 2004. Maar het gaat niet over Arthur Sonnen, noch over Het Theaterfestival. In plaats daarvan is het gewijd aan een thema dat Arthur na aan het hart ligt: de maatschappelijke opdracht van het theater, een thema met een grote actualiteit en reikwijdte. In zijn openingsessay, 'Agenda voor het denken over theater', zet cultuurcriticus Paul Kuypers de toon. In deze open brief aan Arthur Sonnen roept hij theatermakend en theaterminnend Nederland en Vlaanderen op zich te buigen over topics die hij essentieel acht voor het theater om te overdenken. Terwijl het theater het publiek zou moeten confronteren met donkere, verzwegen of verborgen kanten van het bestaan, wordt het bij de uitvoering van deze opdracht gehinderd door vergaande ontwikkelingen op het niveau van de taal en de cultuur. Theater dat zich met maatschappelijke en politieke thema's bezighoudt valt terug op een actualiteit die incidenteel en anekdotisch is: het sociale bestaan en persoonlijke leven raken steeds meer gefictionaliseerd. Het theater heeft moeite zijn verbeeldingskracht te bewaren in deze relatie tussen werkelijkheid en fictie. Woorden zijn de directe uitdrukking geworden van emoties en sensaties. Het theater is overwoekerd door psychologische noties en praktijken. Het beeld is het woord, het eigenlijke instrument van het theater, gaan vervangen. De instrumentalisering van de taal verhindert niet alleen een nieuw engagement, maar zet ook de Nederlands-Vlaamse taal- en cultuurgemeenschap onder druk. Daarnaast zorgen conflicten binnen de cultuur op het vlak van etniciteit voor onrust in die gemeenschap. In Vlaanderen bestaat een afkeer van het vreemde, de Maghreb en de islam, in Nederland is het ideaal van de multiculturele samenleving vervangen door een op assimilatie gerichte "autochtone' cultuur. De auteurs in deze bundel gaan ieder, vanuit wisselende invalshoeken, in op deze topics en werken ze op eigen wijze uit. Auteurs: Schelto Patijn, Ineke van Hamersveld, Monica van Steen, Paul Kuypers, Johan Thielemans, Ewald Engelen, Martin Schouten, Henk Kleijer, Ger Tillekens, Tom Blokdijk, Marianne Van Kerkhoven, Kees Vuyk en Liesbeth Levy.

Het is opvallend dat het huidige theater “bevolkt”wordt door producties waarvan wij de personages, locaties, verhalen of thema’s al kennen uit verhalen en romans. Misschien is het bewerken van prozateksten tot theaterteksten ooit begonnen vanuit... Lees verder >>

Het is opvallend dat het huidige theater “bevolkt”wordt door producties waarvan wij de personages, locaties, verhalen of thema’s al kennen uit verhalen en romans. Misschien is het bewerken van prozateksten tot theaterteksten ooit begonnen vanuit een gemis, omdat er te weinig Nederlandstalige toneelteksten waren, maar vandaag de dag kan dat nauwelijks meer een argument zijn. Er is de afgelopen vijftien tot twintig jaar flink geschreven en dat heeft nieuwe toneelschrijvers en oorspronkelijk Nederlandstalige toneelteksten opgeleverd. Kennelijk vinden toneelschrijvers inspiratie in boeken. In deze publicatie wil Theater & Educatie drie kernvragen centraal stellen:1. Welke kenmerken van de bewerkte roman of kinderboek heeft de schrijver – theatermaker ertoe gebracht er een theatervoorstelling van te willen maken? De inhoud, een zin, een personage, de taal, de sfeer, de vorm?2. Welke elementen of kenmerken in het boek heeft de auteur – theatermaker gebracht tot het gekozen theatergenre: teksttheater, muziektheater, bewegingstheater, dans, beeldend theater of objecttheater?3. Hoe is de bewerking tot stand gekomen (over het schrijf- en maakproces proces)? Het eerste artikel van deze publicatie – als hommage aan Annekee van Blokland- gaat over theatergroep Bonheur . Bonheur speelt al twintig jaar vrijwel uitsluitend theatervoorstellingen die eigen bewerkingen zijn van literatuur.Daarna begin Deel 1, Geen woorden maar daden, waarin acht bewerkingen van boeken tot theaterteksten en voorstellingen aan bod komen. Na deze acht beschrijvingen en interviews volgt een analyserend artikel waarin de verschillende vormen en werkwijzen worden vergeleken.Deel 2 Bewerken of niet? gaat o.a. in op de geschiedenis van het maken van bewerkingen, de juridische aspecten en wordt het (door veel theatermakers bewerkte) werk van Toon Tellegen geanalyseerd. Tot slot wordt kort en krachtig weergegeven hoe enkele bekende auteurs en andere mensen uit het literaire veld aankijken tegen het bewerken van boeken tot theatertekst en voorstelling….want volgens enkele schrijvers moet je van sommige boeken afblijven!

In Nederland hebben we tientallen schilders, schrijvers, dichters, architecten en beeldhouwers met een eigen beeldspraak en een eigen mythologie, een eigen vormgevoel en een eigen stem, we hebben een paar documentaristen met een eigen visie, maar als je... Lees verder >>

In Nederland hebben we tientallen schilders, schrijvers, dichters, architecten en beeldhouwers met een eigen beeldspraak en een eigen mythologie, een eigen vormgevoel en een eigen stem, we hebben een paar documentaristen met een eigen visie, maar als je aan makers van speelfilms denkt met verbeeldingskracht en een eigen thematiek, heb je alleen Paul Verhoeven. Al bij zijn eerste poging tot het maken van een dramatisch werkstuk was het raak. Uit de dampende heksenketel van ideeën, waar als het ware de bruis van de onstuimige adolescentie voor behoorlijk wat overkook zorgt, kwam een kunstenaar naar voren die de onbeduidende werkelijkheid met frenetieke verve naar zijn hand zou zetten

De one man jury en zijn overwegingen over het toneelseizoen 2003-2004, maar ook over het leven zelf.
Het Theaterfestival zette dit jaar zijn negenkoppige jury aan de dijk en legde het lot van toneelspelend Nederland in handen van één man: Martin... Lees verder >>

De one man jury en zijn overwegingen over het toneelseizoen 2003-2004, maar ook over het leven zelf. Het Theaterfestival zette dit jaar zijn negenkoppige jury aan de dijk en legde het lot van toneelspelend Nederland in handen van één man: Martin Schouten, jarenlang de meest gevreesde toneelrecensent van het land. In dit dagboek vertelt Schouten hoe hij tot zijn keuze is gekomen. Maar Een jaar in het duister gaat niet alleen over toneel. Onderweg naar de voorstellingen leest hij de romans van de Japanner Haruki Murakami, waar hij enthousiast uit citeert. Ook bericht Schouten met regelmaat over zijn grote liefde, kleindochtertje Roos.  Uiteraard frequenteert hij theatercafé's: toneelroddels, altijd mooi. Gaf acteur A in de koffiepauze actrice B een klap? En: 'Neuk je nog? Wel blijven doen hoor!' Elke avond weer dooft het zaallicht en kan het wonder beginnen - of niet natuurlijk, maar soms is het raak. In de Stadsschouwburg of in een achterafzaaltje met zes man publiek.