De eeuw van mijn dochter | Ilja Pfeijffer

een treurspel in vijf bedrijven

Nederland, 2027. Ons land is een natie van gelijkheid, pais en vree en optimisme! Maar het land is ook in rouw. De premier die jaren geleden met zijn toespraak ‘De eeuw van mijn dochter’ de positieve golf in gang zette, is overleden. Zeus, Apollo en Hera, goden die al jaren uit de mode zijn, maken zich inmiddels grote zorgen. Ze wantrouwen het optimisme en sturen signalen om de Nederlanders ervan te overtuigen dat met deze houding een catastrofe onafwendbaar is. Ze worden echter niet meer gehoord. Hun laatste hoop is gericht op Amelie, dochter van de overleden staatsman. Alleen zij kan het land redden, als haar pessimistische toekomstvisie tenminste wordt geaccepteerd. De eeuw van mijn dochter is een toneelstuk geschreven als een klassieke tragedie in rijmende alexandrijnen, geïnspireerd door de redevoering 'De eeuw van mijn dochter' van premier Balkenende over het ideale Nederland van de toekomst, in de eeuw van zijn dochter. Het stuk van Pfeijffer speelt zich af in de toekomst. Balkenende is inmiddels overleden en zijn dochter Amélie aanschouwt Nederland zoals het onder leiding van haar vader geworden is.