Over het leven van Kathleen Ferrier (1912 - 1953) Altzangeres - Clara Haskil (1895 - 1960) pianiste

Waarom dit boek? Omdat ik halverwege de vorige eeuw zo'n grenzeloze bewondering heb gehad voor deze 3 grote artiesten - die niet zichzelf op de voorgrond plaatsen maar de componisten centraal stelden. Bij alle 3 kwam het recht uit hun hart. Ieder op hun eigen manier. Ik kon doordat ikzelf concertfluitiste ben geweest, zoveel uit mijn eigen leven terugvinden bij hen. En welk woord blijft dan het meest hangen? "Eenzaamheid" Dit is bij pianisten natuurlijk nog groter dan wanneer je als duo op stap gaat. Met zijn tweeën kan je relativeren, en lachen om de malle gevallen waarin je terecht komt. Natuurlijk is het niet alleen kommer en kwel - er zijn ook hoogtepunten die je in een ander beroep niet opeens tevoorschijn tovert. Moet eerlijk zeggen dat zowel Kathleen, Dinu met zijn vrienden, en ook ik soms niet bij kwamen van het lachten. Clara verwerkte het misschien anders, maar had zeker een verscholen gevoel voor humor. Kathleen en Dinu hebben een véél te korte carrière gekend. Clara heeft na een hele lange moeilijke levensloop op het eind van haar leven gelukkig nog grote successen mogen beleven. Wat ik nu zo zou hopen is dat jonge mensen die in deze tijd leven waar toch zoveel vervlakking plaats vindt - eens zouden beseffen dat er naast "pop" en een eigen tienertaal ook nog een hele andere wereld bestaat - geen gemakkelijke wereld maar wel één met diepgang. Ik stop want ik wil niet als een oude zeur overkomen. Ik zou zeggen… lees eens over deze 3 grootheden uit een voorbije tijd, artiesten die niet op eigen gewin uitwaren.