Atropa | Tom Lanoye

de wraak van de vrede

Atropa, het sluitstuk van de Triptiek van de macht, grijpt terug op de moeder aller oorlogen: de Trojaanse oorlog. Tom Lanoye herwerkte in alle vrijheid de bekende Griekse tragedies. Hij concentreerde zich daarbij op Agamemnon, de Griekse opperbevelhebber, en de vrouwen die hij tot slachtoffer maakt. Zijn beeldschone schoonzus Helena, in wie hij het excuus vindt om een oorlog te beginnen. Zijn dochter Ifigeneia die hij offert voor goede wind om uit te varen. Zijn vrouw Klytaimnestra naar wie hij niet wil luisteren. En tot slot de Trojaanse vrouwen (koningin Hecabe, haar dochter Kassandra en haar schoondochter Andromache) wier mannen, broers en zonen hij doodt. In een onverwacht en krachtig nieuw einde confronteren al deze vrouwen Agamemnon met het ultieme failliet van zijn macht. Hoewel letterlijk gebaseerd op speeches van George W. Bush en Donald Rumsfeld, klinken Agamemnons argumenten tijdloos: de logique de guerre is van alle tijden. De val van Troje, dat in de Oudheid bekend stond als ‘de Stad van de Torens’, staat zowel voor de aanslag op Manhattan als de bombardementen op Bagdad en Basra. Maar de oorlogslogica van Agamemnon wordt in Atropa ondermijnd door fragmenten uit de weblog van Riverbend, een jonge Iraakse vrouw die een dagboek bijhield vanaf het ogenblik dat president Bush de oorlog in Irak ten einde verklaarde. De klassieke alexandrijnen waarin Tom Lanoye zijn versie geeft van de Trojaanse oorlog, worden afgewisseld met het nuchtere proza van een dagboek dat het dagelijkse (over)leven beschrijft in een door geweld geteisterde stad.