Toneel Moniek Kramer

Opgesloten en afgesloten, dit zijn de centrale thema's in het werk van Moniek Kramer. Opgesloten in letterlijke zin; een onbewoond eiland of een sanatorium boven op een berg. Of symbolisch; in een verbintenis waar je nooit bewust voor gekozen hebt. Maar vooral opgesloten in en afgesloten door de taal. Want hoeveel je ook praat, er zijn geen woorden genoeg om werkelijk te zeggen wat je bedoelt. Voor zover je dat zelf al weet.

NBD|Biblion recensie:

Deze bundeling van toneelstukken bevat, na een korte inleiding op het werk van toneelschrijver Moniek Kramer (1954) door Janine Brogt, de volgende stukken: 'Noorderzon'. 'De laatste avond', 'Gif' en 'Een totnogtoe onvervuld verlangen' deel I, II en III (eerder afzonderlijk gepubliceerd, a.i. 89-02-239-4). De stukken worden in de inleiding 'komedies' genoemd, maar dan wel met personages die passen in tragedies. Moeders en dochters en hun onvervulbaar verlangen, mensen die verlangen naar aandacht en erkenning, mensen die zichzelf onmogelijke dingen opleggen en gefrustreerd raken doordat ze die niet kunnen bereiken. Kortom, slachtoffers van zichzelf. Maar ze worden altijd met humor en relativering neergezet. De dialoogzinnen zijn kort; de taal is vaak absurdistisch en daarom ook om te lezen zo aantrekkelijk. Van alle stukken heeft de première plaatsgevonden in Theater Bellevue in Amsterdam. Aantrekkelijk omslag; foto van de schrijfster in het boek.