Niemand in het bijzonder | Enne Koens

Een surreëel drama in twee delen

Een theatertekst over twee broers, hun moeder, een gids, zijn enige toerist,een meisje en een konijn. Over niets dat ooit blijft zoals het was. Over zwemmen en opdrogen. Over wat waar is en wat niet waar is. Over de keuze tussen wreed zijn of aardig. Niemand in het bijzonder is een theatertekst over angst voor de realiteit.

Enne Koens

Mijn meisje loopt op de vlakte.
De man gaat richting huis.
Denkt hij.
Denkt zij.
Ze denken dat dat de waarheid is.
De weg naar huis.
De vlakte.
Dat hij honger heeft
en eieren zal bakken als hij thuiskomt.
Opnieuw zal morsen op zijn hemd.
Dat dat de waarheid is.
Dat denken ze.
Omdat ze niet verder kijken dan hun handen
die de eireren breken.
Hun voeten die over de vlakte lopen.
Hun handen die de was opvouwen.
Thee inschenken.
Omdat ze denken aan
hoe de was in de kast zal liggen,
de eieren smaken,
de nagels glanzen.