Vrede | Rob de Graaf

Een komedie over rouwverwerking

Een voorstelling over de absurde uren en dagen na een overlijden.

Over de chaos en de potsierlijkheden die de nabestaanden met elkaar beleven.

Over de intense overgevoeligheid en het hyperzelfbewustzijn dat toeslaat.

Over de verwoede pogingen alles te begrijpen en onder controle te hebben op een moment in het leven dat zoiets nou net niet mogelijk is.

bron: T.I.N

Praten is graven van almaar diepe greppels, net zolang tot ieder van ons op zijn eigen, heel kleine en heel onbereikbare stukje grond staat, zegt Awram in deze komedie over rouwverwerking, waarin pijnlijk duidelijk wordt dat hoe meer de mensen met elkaar praten, des te groter zij van elkaar verwijderd raken.

Midden in de nacht ontmoeten vier mensen elkaar in het huis van Awram waar vlak daarvoor zijn partner Roy is overleden. Met Vera, de zus van de overledene en haar man Broes haalt hij herinneringen op aan de man met wie hij ruim veertien jaar samenwoonde. Later verschijnt ook Ster, een oude geliefde van zowel Vera als van haar overleden broer. In de gesprekken die zij voeren in het bijzijn van de opgebaarde dode, worden de onderlinge, moeizame verhoudingen tussen deze mensen blootgelegd en pijnlijke herinneringen opgerakeld. De relatie tussen Awram en zijn partner, de band van Vera met haar broer, het huwelijk tussen Broes en Vera, allen vertonen ze scheuren. Daarbij brengen de ontboezemingen van Ster zaken aan het licht, die nog meer verwarring en teleurstelling zaaien bij alle individuen persoonlijk en in de relaties onderling.

De aanwezigheid van de dood, roept vragen op over het leven. Alle personages worstelen met de kwestie hoe mensen tegenover elkaar staan, waarom ze wel of niet bij elkaar blijven en of mensen elkaar ooit echt kunnen bereiken. Alle liefde is verbeelding, merkt Vera op. Allemaal zitten zij opgesloten in de ideeën die zij gevormd hebben over de ander en over dat leven met de ander. Het vastklampen aan deze illusie maakt het besef alleen te zijn echter des te groter. Toch is er in deze woestenij van verwarring en verdriet wel een reden om bij de ander te blijven, een onderlinge verbondenheid die als laatste strohalm enigszins houvast biedt in het onzekere bestaan.

Met Vrede won Rob de Graaf de Nederlands-Vlaamse Taalunie Toneelschrijfprijs 2007. Uit het juyrapport: Vrede is zuiver van taal, de karaktertekening is ongelooflijk knap en menselijk, de gelaagdheid en diepgang van de onderlinge relaties immens, de gesprekken die gevoerd worden zijn wezenlijk van begin tot eind. Vlijmscherp weet hij de ontreddering in het aangezicht van de dood te treffen.

Vrede ging op 25 november 2006 in première bij het gezelschap Keesen&Co in de regie van Willibrord Keesen.