Als sterren naar de hemel gaan

eenentwintig portretten van beroemde Hollywood-godinnen

Lang geleden, toen de televisie nog niet bestond, dromden honderdduizenden Nederlanders elke week naar de bioscoop. Om te zien hoe de Sterren in Hollywood straalden. Hoe de Goden en Godinnen van het witte doek hun verhalen sponnen, van liefde en verlangen, van rijkdom en romantiek, van afgunst en wraak. Maar er waren ook vele Nederlanders, die wisten dat in Hollywood de duivel woonde. Daarom moest de jonge scholier Rinus Ferdinandusse spijbelen om Greta Garbo voor het eerst te zien lachen! En stiekem een schoolmiddag overslaan om te zien of de kus van Cary Grant en Ingrid Bergman inderdaad één minuut duurde.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
De auteur (1932) was jarenlang redacteur van opinieweekblad Vrij Nederland, waarvoor hij onder andere veel over film schreef. Zijn in dat tijdschrift gepubliceerde portretten van Hollywood-diva's, die hun hoogtijdagen hadden in de periode 1925-1965, zijn nu in bewerkte vorm gebundeld. De dames blijken nogal wat overeenkomsten te hebben: ze zijn allemaal van het blanke ras, waren vaak afkomstig uit een gebroken gezin, trouwden gemiddeld drie keer (alleen Greta Garbo trouwde nooit) en zochten troost of afleiding bij de fles. Negen van hen (zoals Ingrid Bergman, Liz Taylor en Bette Davis) wonnen een of meer Oscars, de overigen zijn vooral bekend vanwege hun fraaie uiterlijk en hun onstuimige prive-leven (Jane Mansfield, Lana Turner, Rita Hayworth). Ferdinandusse besteedt dan ook veel aandacht aan dat laatste en lardeert zijn betogen met smakelijke anekdotes (Joan Crawford liet na elke echtscheiding de WC-brillen in haar huis vervangen!). Ieder portret is geillustreerd met een zwartwitportretfoto, waarbij de protagonist met hunkerende blik en veelal blote schouders staat afgebeeld.