Mijn laatste sigaret | Vincent Bijlo

Rookverbod? Wat nou rookverbod? Want waar rook is, is vuur. En vuur, dat is nou precies waar Vincent Bijlo naar op zoek is. Vuur in discussies. Vuur in de politiek. Vuur in het dagelijks leven. Weg met de grijze pakken! We hebben licht nodig! Weg met de lage luchten! We willen de ruimte! Nederland kan wel weer wat opstekers gebruiken. Dus nogmaals: weg met dat rookverbod! Weg met de vettax en de kliklijn! Weg met de betutteling!

In "mijn laatste sigaret" houdt cabaretier Vincent Bijlo een pleidooi voor een leuker Nederland. Een swingend, vrolijk Nederland, waarin mensen zichzelf minder serieus gaan
nemen. Weg met dat eeuwige zware poldergedoe. Weg met die lage luchten, die grijze pakken. Met zijn vrolijke cynisme kan Bijlo alles aan. Licht, lucht, ruimte, dat hebben we nodig! Laten we toch waken voor de oprukkende spruitjes, ze komen terug, hele legers zijn onder aanvoering van de Christenleiders onderweg. Weg met de truttigheid.
Niks rookverbod, althans, voor Bijlo niet. Hij paft er gewoon keihard doorheen. "Mijn laatste sigaret, die rook ik pas tijdens mijn eigen crematie, maar ik zal het niet zijn, die daarna de asbak leegt."
De voorstelling wordt een ode aan de vrijheid.